هيبت و عظمتش ، دشمن جرأت نزديك شدن به او را نداشت .
حميد بن مسلم [ از شاهدان صحنهء عاشورا ] مىگويد : به خدا سوگند ! هيچ گاه نديده بودم انسانى كه از هر سو مورد حمله قرار گرفته و فرزندان و اعضاى خاندان و يارانش كشته شدهاند ، مانند حسين اينچنين استوار و پابرجا ، بى پروا و نترس به نبرد بپردازد . هرگاه نيروى پيادهء دشمن بر او يورش مىبرد ميان آنان شمشير مىنهاد و از چپ و راست نظير بزغالههايى كه گرگ بر آنها حملهور شده ، آنان را پراكنده مىساخت .
5 . ذلّتناپذيرى
تابناكترين و كاملترين چهرهء مسلمانى پر خروش و انقلابى ، در ذلّتناپذيرى حضرت ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام و ناشكيبايى و عدم سكوت او در برابر ظلم و ستم و بيداد ، متجلّى گشت . امام حسين عليه السّلام بدين وسيله ، سنّت ذلّتناپذيرى و از خودگذشتگى در راه آرمان و عقيده را براى نسلهاى بعد به يادگار نهاد . آنچنان موضعى الهى و با عظمت اتخاذ كرد كه وجدان امّت را به لرزه در آورد و به ترغيب آنان پرداخت تا با خوارى و ذلّت جان ندهند و با گفتن اين سخن ، از بيعت نمودن با آزادشدهء فرزند آزادشده ، يزيد بن معاوية سر برتافت : « إنّ مثلي لا يبايع مثله » ؛ شخصى مانند من با فردى نظير يزيد ، دست بيعت نخواهد داد .
امام عليه السّلام اينگونه ذلتناپذيرى را آنگاه كه با برادرش محمد حنفيّه به صراحت سخن مىگويد ، با اين عبارت تجسم مىبخشد : « يا أخي ! و اللّه لو لم يكن