امام حسين عليه السّلام در برههء حكومت معاويه ، مسلمانان را از فروپاشى حتمى ، مصونيت بخشيد و به اندازهء كافى در آنان قدرت معنوى ايجاد نمود تا بتوانند در برابر رنج و دشوارىها ثابتقدم باقى بمانند از جمله :
1 . رويارويى با معاويه و بيعت يزيد
2 . تلاش در جهت وحدت مسلمانان
3 . فاش ساختن جنايات معاويه
4 . بازگرداندن حق از دسترفته
5 . توجه دادن مسلمانان به مسئوليتهاى خود
رويارويى با معاويه و بيعت يزيد
امام حسين عليه السّلام و سران و بزرگان مدينه ، عدم پذيرش بيعت با يزيد را قاطعانه اعلان داشتند . از اينرو ، معاويه تصميم گرفت با مسافرت به مدينه ، شخصا كسب رضايت مخالفان را ، به عهده گيرد . وى در مدينه با امام عليه السّلام و ابن عباس ديدار كرد و در سخنانى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله را ستود و بر او درود فرستاد و بيعت فرزند خود يزيد را مطرح كرد و با القاب بلند و بالايى از او ياد كرد و آندو را به بيعت با وى فراخواند . امام حسين عليه السّلام بهپا خاست و خدا را حمد و ثنا گفت و سپس فرمود :
اى معاويه ! گوينده هرچند سخنرانى مفصّلى داشته باشد نمىتواند جزئى از تمامى صفات رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را بيان نمايد ، من به خوبى پى بردم كه تو پس از آن بزرگوار چه كردى ؟ صفات رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله را كمتر به مردم گفتى و از رساندن اوصاف آن حضرت به مردم طفره رفتى .
هيهات ، هيهات ، اى معاويه ! اين را بدان كه روشنى و فروغ صبح ، تاريكى و سياهى