تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 127

مساهمون:

ص١٢٧
نبردها شركت داشت . زهرا اطهر نيز با فراهم آوردن فضاى لازم و گرم و مهر و محبّت مطلوب در خانوادهء مشترك خويش ، در پاداش جهاد و مبارزهء على نيز تشريك مساعى داشت زيرا آن‌گونه كه در روايت آمده ، جهاد زن ، در خوب شوهردارى كردن است . « 1 » صدّيقهء طاهره عليها السّلام همسر خويش را در كارها تشويق مىفرمود و شجاعت و دلاورى و جانفشانىاش را مىستود و در نبردهايى كه امام در پيش داشت ، او را تقويت مىكرد ، زخم‌هايش را مرهم مىنهاد و درد و رنج‌هاى او را آرامش مىبخشيد و خستگى را از تنش بيرون مىكرد تا آن‌جا كه على عليه السّلام فرمود : هرگاه به زهرا مىنگريستم ، با اين نگاه غم و اندوه از وجودم رخت برمىبست . « 2 » فاطمه عليها السّلام بر انجام وظائف و مسئوليت‌هاى زندگى زناشويى ، فوق‌العاده توجّه داشت و هيچ‌گاه بدون اجازهء شوهر از خانه بيرون نرفت ، يك‌بار نيز او را خشمگين نساخت و در خانهء شوهر دروغ نگفت و به او خيانت نورزيد و از فرمانش سر برنتافت و امام على نيز متقابلا همين احترام و محبّت را نسبت به او قائل بود و از مقام و منزلت بلند زهرا عليها السّلام آگاه بود ، تا آن‌جا كه فرمود : به خدا سوگند ! از آن زمان كه زهرا به خانه‌ام آمد تا دنيا را وداع گفت هيچ‌گاه او را به خشم نياورده و به رنج نيفكندم ، او نيز هرگز مرا خشمگين نساخت و از فرمانم سرپيچى نكرد . « 3 » امام على عليه السّلام در آخرين لحظات عمر شريف حضرت زهرا عليها السّلام آن‌گاه كه خواست به او وصيّت كند ، امام ( ع ) همهء آن موارد را به ياد آورد ، به على عليه السّلام
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه 20 / 211 ، چاپ مؤسسهء آل البيت عليهم السّلام . ( 2 ) . مناقب خوارزمى 353 ، چاپ مؤسسهء نشر اسلامى . ( 3 ) . همان .