4 . هركس با پيامبر قرار و پيمانى بسته تا پايان مدتش ، از اعتبار برخوردار است . مشركان تنها چهار ماه مهلت دارند به اسلام بگروند و پس از گذشت اين مدت هر مشركى در سرزمين اسلامى ديده شود ، به قتل خواهد رسيد .
وحى الهى بر پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم نازل شد و اين اصل مهم را به آن حضرت ابلاغ نمود كه :
« أنه لا يؤدى عنك الّا انت او رجل منك » ؛ « 1 »
موضوع برائت از مشركان را بايد خود ابلاغ كنى ، و يا كسى از خودت ، ابلاغ نمايد .
اينجا بود كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم ، امير مؤمنان عليه السّلام را براى اين مأموريت اعزام فرمود . على بن ابى طالب عليه السّلام نيز ميان انبوه جمعيّت حاجيان به پا خاست و با قدرت و بىپروايى كه با قاطعيّت و روشنى پيام ، متناسب بود به قرائت آن پرداخت و مردم با توجه و دقّت به آن گوش فرادادند . تأثير اين پيام بر مشركان بهگونهاى بود كه همگى اسلام آورده و حضور پيامبر شرفياب شدند .
2 . مباهلهء نصاراى نجران
سران و انديشمندان مسيحيان نجران در يك گردهمايى نامهء رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم را كه حضرت در آن ، آنان را به پذيرش اسلام دعوت كرده بود ، مورد بررسى قرار دادند ، ولى به نتيجهاى نهايى دست نيافتند . آنها نوشتههائى در اختيار داشتند كه بر ظهور پيامبرى پس از حضرت عيسى عليه السّلام تأكيد داشت و امورى كه از محمد سر زده بود به پيامبرى او اشاره داشت . ازاينرو ، تصميم
هامش
( 1 ) . كافى 1 / 326 ؛ ارشاد 37 ؛ واقدى 3 / 1077 ؛ خصايص نسايى 20 ؛ صحيح ترمذى 3 / 183 ؛ مسند احمد 3 / 283 ؛ فضائل الخمسه من الصحاح السته 2 / 343 .