رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم براى پرهيز از گسترش دامنهء جنگ ، شيوهاى به كار برد تا همپيمانان يهود به اشتباه افتند و با اين ترفند آنها را از همكارى با يهود خيبر ، بازداشت .
بدينترتيب ، سپاه مسلمانان كه پيشاپيش آنان على بن ابى طالب عليه السّلام با پرچم رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم در حركت بود دژهاى يهوديان را غافلگيرانه به محاصره خود درآوردند . يهوديان با نقشهء حسابشدهاى در دژهاى خود پناه گرفتند و سپس درگيرىهاى متعددى ميان آنها به وجود آمد و مسلمانان طى آنها توانستند چند موضع مهم يهود را به اشغال خود درآورند . جنگ شدت گرفت و مدت محاصره طولانى شد و مسلمانان بهگونهاى از شدت گرسنگى به رنج افتادند كه ناگزير به استفاده از غذاهاى ناگوار شدند .
رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم پرچم خويش را به برخى از صحابه سپرد تا فتح و پيروزى به ارمغان آورند ولى جز فرار و شكست چيزى نصيب آنها نشد و زمانى كه عرصه بر مسلمانان تنگ شد ، پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم فرمود :
« لأعطين الراية غدا رجلا يحبّ اللّه و رسوله و يحبّه اللّه و رسوله كرّار غير فرار لا يرجع حتى يفتح اللّه على يديه ؛ » « 1 »
فردا پرچم را به دست فردى خواهم سپرد كه خدا و رسول او را دوست دارد و خدا و رسول نيز دوستدار اويند ، او بر دشمن يورش مىبرد و هرگز پشت به دشمن نمىكند تا خداوند فتح و پيروزى را به دست تواناى او قرار دهد .
روز بعد على عليه السّلام را خواست و پرچم را به او سپرد و فتح و پيروزى به دست باكفايت او به ارمغان آمد و رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم و مسلمانان شادمان گشتند .
هامش
( 1 ) . سيرهء نبوى 2 / 337 ؛ صحيح مسلم 15 / 176 - 177 ؛ فضايل الصحابه 2 / 603 ؛ مسند احمد 3 / 384 ؛ المواهب اللدنيّه 1 / 284 ؛ استيعاب 3 / 203 ؛ كنز العمال 13 / 123 .