بخش نخست بنيان نخستين دولت اسلامى
1 . هجرت به مدينه
رسالت در مسير حركت تكاملى خود و نبوّت در روند دستيابى به اهداف الهى موردنظرش ، ناگزير بايد از حمايت و پشتيبانى افرادى نيكسرشت ، و عناصرى كاملا آرمانخواه برخوردار باشد كه جان خود را وقف چنين آرمانى كرده باشند و در كنار شايستگىهايى كه سبب مصونيت آنان از انحراف و كژى مىگردد ، همواره مهياى جانفشانى باشند .
على بن ابى طالب عليه السّلام همان عنصر بىنظيرى بود كه چنين ويژگىهايى داشت ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم به او فرمود :
اى على ! قريش دست به نيرنگ زده و تصميم به كشتن من گرفتهاند ، از ناحيهء پروردگار به من وحى شده كه ديار قوم خود را ترك گويم ، اكنون در بسترم بخواب و برد حضرمى مرا روانداز خود كن ، تا بدينوسيله ، دشمن از رفتن من اطلاع حاصل نكند ، نظرت دراينبارهء چيست ؟
على عليه السّلام عرضه داشت :
اى پيامبر خدا ! آيا با خوابيدن من جان تو سالم مىماند ؟
فرمود : آرى . على عليه السّلام شادمان شد و از خبرى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم دربارهء