83 - تقاضاى انسان براى يك ديگر نوعى گرفتارى است ، كه اگر برآورده شود آن ديگر را دعا كند ، و اگر برآورده نشود اين را بد گويد . ( يعنى : در هر صورت شخصى كه واسطهء خير است دعا نشود )
84 - براستى كه خدا هر خير و صلاحى را در رفق و مدارا نهاده است .
85 - زنهار ! بپرهيز از دوستى با فرومايگان ، كه سرانجام خوبى ندارد .
86 - آدمى در اثر بيتابى در برابر ذلَّتى كوچك به ذلَّتى بزرگتر كشانده شود .
87 - سودمندترين چيزها براى آدمى توجّه به عيوب خود پيش از پرداختن به عيوب مردم است ، و سختترين چيز پنهان نمودن فقر و تهيدستى است . و اندرز به كسى كه نمىپذيرد ، و همسايگى با حريص ناچيزترين چيز مىباشد . و بهترين رفاه و آسايش نااميدى از مردم است . نه بىحوصله باش و نه تندخو ، نفس خود را در برابر مخالفى كه از تو برتر و بالاتر است رام و مطيع ساز ، چرا كه تو به برترى و فضيلت او اعتراف كردى كه مخالفتش نكنى . زيرا هر كس كه براى ديگران قائل به فضلى نباشد او خودبين و خودپسند است ، و بدان ؛ كسى كه براى خدا فروتنى و تواضع نكند فاقد عزّت و سربلندى است .
88 - انگشترى بدست كردن ؛ بىشكّ از سنّت است .
89 - نزد من آن برادرم از همه محبوبتر است كه عيبهايم را به من گوشزد كند .
90 - دوستى جز با رعايت شرايطش دوستى نيست ، پس هر كس كه آن شرايط يا قسمتى از آن را داشت [ او دوست است ] و گر نه او را دوست مخوان : 1 - نخستين شرطش آن است كه ظاهر و باطنش برايت يكسان باشد ، 2 - زيبائى و زشتى تو را زيبائى و زشتى خود بيند ، 3 - نه مقام و نه ثروت حالش را با تو تغيير ندهد ، 4 - از فراهم كردن هيچ چيز برايت دريغ نكند ، 5 - و آخرين شرط - كه جامع تمام خصلتها است - ؛ بروزگار سختى و مشكلات تنهايت نگذارد .
91 - رفق و مداراى با مردم يك سوم عقل است .
92 - خندهء فرد مؤمن تبسّم ( آهسته خنديدن ) است .
93 - براى من تفاوتى نميكند كه به خائن امانت سپارم يا به ضايعكننده .
( يعنى نتيجهء امانت سپردن به خائن و ضايعكننده يكى است )
94 - آن حضرت عليه السّلام به مفضّل « 1 » فرمود : تو را به شش خصلت سفارش
هامش
« 1 » ظاهرا او مفضّل بن عمر جعفى است كه از اصحاب امام صادق و كاظم عليهما السّلام مىباشد .