باب خصلتهاى دهگانه
پيامبر خدا ( ص ) ده اسم داشت
1 - محمد بن منكدر از جابر بن عبد الله انصارى نقل مىكند كه پيامبر خدا ( ص ) فرمود : من شبيه ترين مردم به آدم هستم و ابراهيم شبيه ترين مردم از نظر خلقت و اخلاق به من است و خداوند از بالاى عرش خود مرا با ده نام ناميده است و خداوند وصف مرا بيان كرده و بر زبان هر پيامبرى كه به سوى قومش مبعوث شده و مژدهء مرا داده است و نام مرا در تورات ذكر كرده و منتشر ساخته است و نام مرا در ميان اهل تورات و انجيل پخش كرده و به من كتاب خودش را ياد داده و مرا به آسمان خود بالا برده و نام مرا از نام خود مشتق ساخته و مرا محمّد ناميده و او خود محمود است و مرا در بهترين نسل از امتم مبعوث كرده در تورات مرا « احيد » ناميده كه از توحيد است و با توحيد بدنهاى امّت مرا بر آتش حرام كرده و در انجيل مرا « احمد » ناميده است ، پس من در ميان اهل آسمان محمود هستم و امّت مرا حامدين ( ستايشگران ) قرار داده و مرا در زبور « ماح » ناميده كه به وسيلهء من خداوند بتها را از زمين محو كرده و مرا در قرآن محمّد ناميده و من در قيامت در داورى محمود هستم و كسى جز من شفاعت نمىكند .
و در قيامت مرا « حاشر » ناميده كه مردم بر قدم من محشور مىشوند و نيز مرا موقف ناميده كه در برابر خدا مىايستم و مرا عاقب ناميده كه در پس همهء پيامبران آمدهام و پس از من پيامبرى نخواهد بود و مرا پيامبر رحمت و پيامبر توبه و پيامبر محبت قرار داده و نيز مقفّى ناميده است كه پس از همهء پيامبران آمدهام و من قيّم و كامل و جامع هستم و خداوند بر من منّت نهاده و گفته است : يا محمّد خداوند بر تو درود مىفرستد و من هر پيامبرى را به سوى امتش با زبان آنان فرستادم و تو را به هر سرخ و سياهى از خلق خود فرستادهام و تو را با رعب ( در دل دشمنان ) پيروز كردهام كه كسى را با آن پيروز نكردهام و غنيمت ( جنگى ) را براى تو حلال كردهام و به كسى پيش از تو حلال نكرده بودم و به تو و امّت تو گنجى از گنجهاى عرشم را دادهام كه همان فاتحة الكتاب و آيات پايانى سورهء بقره است و براى تو و امّت تو همهء زمين را سجده گاه و خاك آن پاككننده قرار دادهام و به تو و امّت تو تسبيح را عطا كردهام و ياد