تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الخصال ( فارسي ) — صفحة 117

مساهمون:

ص١١٧
( جنّيان ) با خانواده و عيالش شكايت كرد ، حضرت فرمود : سقف خانه چقدر ارتفاع دارد ؟ گفت : ده ذراع ، فرمود : آن را هشت ذراع كن همان گونه كه دور مىزنى و آية الكرسى را بر آن بنويس ، زيرا كه هر خانه اى كه سقف آن بيش از هشت ذراع باشد ، محل حضور جنّ مىشود و در آنجا ساكن مىشوند .

هشت گروه ، از مردم نيستند

9 - ابو يحيى واسطى مىگويد : شخصى به امام صادق ( ع ) عرض كرد : آيا همهء اين خلق را كه مىبينى از مردم هستند ؟ فرمود : از آنها ( اين هشت گروه را ) بينداز : كسى كه مسواك نكند ، و كسى كه در جاى تنگ چهار زانو نشيند ، و كسى كه وارد در چيزهايى شود كه به او فايده ندارد ، و كسى كه در چيزى جدال كند كه به آن علم ندارد ، و كسى كه بدون بيمارى خودش را به بيمارى زند ، و كسى كه بدون رسيدن مصيبت پريشانى كند ، و كسى كه با همفكران خود در چيزى مخالفت كند كه همگى به آن اتفاق نظر دارند ، و كسى كه با پدرانش افتخار كند در حالى كه از كارهاى شايستهء آنان بىبهره است ، او مانند درخت خدنگ است كه لايه به لايه كنده مىشود تا به مغز آن برسد و او همان گونه است كه خداوند مىفرمايد : « نيستند آنان جز همانند چهارپايان بلكه گمراه ترند » . ( 1 )

كسى كه به مسجد رفت و آمد كند به يكى از هشت خصلت برسد

10 - اصبغ بن نباته از امير المؤمنين ( ع ) نقل مىكند كه مىفرمود : هر كس به مسجد رفت و آمد كند به يكى از هشت چيز برسد : برادرى از جانب خداوند يا دانشى جديد يا آيه اى محكم و يا رحمتى كه انتظار آن را داشته و يا سخنى كه او را از بدى منع مىكند و يا سخنى را بشنود كه او را به سوى هدايت دلالت كند و يا از جهت ترس و حيا گناهى را ترك گويد . 11 - عمير بن مأمون مىگويد : از امام حسن مجتبى ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : از پيامبر خدا ( ص ) شنيدم كه مىفرمود : هر كس به رفت و آمد به مساجد مداومت داشته باشد به يكى از هشت چيز مىرسد : برادرى از جانب خداوند يا دانشى جديد و يا سخنى كه او را به سوى هدايت دلالت كند و يا سخن ديگرى كه او را از بدى باز دارد و يا رحمتى كه انتظار او را دارد و يا ترك گناه از جهت حيا و يا ترس خدا . ( توجه كنيم كه در اين روايت فقط شش آمده و شايد دو چيز ديگر از ياد راوى رفته باشد )

هشت نفر اگر مورد اهانت واقع شوند ، بايد خود را سرزنش كنند

12 - حمّاد بن عمرو از امام صادق ( ع ) و او از پدرش از على بن ابى طالب ( ع ) نقل
هامش
( 1 ) سورهء فرقان ، آيهء 44 .