باب اللَّام
لاولا « لاولا » كلمه اى است اشاره به سرعت كار و كم بودن وقت وقوع آن ، و آن فقط يك بار در « نهج » آمده است آن حضرت به برادرش عقيل دربارهء دشمنى از دشمنانش مىنويسد : « فسرّحت اليه جيشا كثيفا من المسلمين . . . فاقتتلوا شيئا كلا و لا ، فما كان الَّا كموقف ساعة حتى نجا جريضا . . . » نامه 36 409 ،
ابن ابى الحديد گويد : « كلا و لا » يعنى مقدار كمى
و آن صفت « شيئا » است و آن كلمه اى است به چيزى گفته مىشود كه وقتش بسيار كم باشد . در نزد اهل لغت « كلا و ذا » معروف است چنان كه ابن هانى مغربى گويد و اسرع فى العين من لحظة
و اقصر فى السمع من لا و ذا يعنى در چشم سريعتر از لحظه اى است و در گوش و شنيدن كوتاهتر از « لا و ذا » ولى همين شعر را محمد عبده « كلا و لا » نقل كرده است ، ناگفته نماند : كاف آن تشبيه و اصل آن « لا و لا » است معنى كلام حضرت چنين است : به سوى او لشكر انبوهى از مسلمين را فرستادم و بسيار اندكى با هم جنگيدند مثل « لا و لا » پس نبود مگر به قدر ساعتى كه اندوهناك نجات يافت ( و فرار كرد )
لألا تلألؤ : نور افشانى و درخشش . و آن دو بار در « نهج » به كار رفته