ولى در تعظيم به كار مىرود « كيلا » مفعول فعل محذوف است ، در اينجا مراد از « ويل امّه » مدح و يا ذم است ، يعنى خيرباد ( يا واى ) بر شما علم و حكمت را براى شما بدون قيمت پيمانه كرده و تحويل مىدهم ، اى كاش ظرفى براى آن ( قلوب قبول كننده ) پيدا مىشد ، خبر آن را بعد از زمانى خواهيد دانست ( ظاهرا پشيمان خواهيد شد ) .
دربارهء فتنههاى بعد از خود فرموده : « رأيت ضلالة قد قامت على قطبها و تفرّقت بشعبها . تكليكم بصاعها و تخبطكم بباعها . قائدها خارج عن الملَّة » خ 108 156 ، ضلالت و فتنه اى مشاهده كردم كه بر قطب و ميلهء خود ايستاده ( و قوى شده ) و شاخه هايش و شعبه هايش را به اطراف برده ( و احاطه كرده ) با پيمانه خود شما را پيمانه مىكند ( با نقشهء خودش شما را از بين مىبرد يا به عذاب مىكشد ) و با پاى خودش شما را لگدمال مىكند امير آن فتنه از دين اسلام خارج است رجوع شود به « بوع »
در روز يازدهم رمضان 1415 مطابق 22 11 1373 در آن يوم الله . حرف كاف به آخر رسيد و الحمد لله اولا و آخرا
مفردات نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 924
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص٩٢٤