اللَّه . . . شدّ بالاخلاص و التوحيد حقوق المسلمين فى معاقدها » ح 167 242 .
عقر بريدن و قطع كردن :
« عقر الكلب و الفرس . . . : قطع قوائمها بالسيف »
« عقر » بر وزن قفل به معنى اصل و ريشه است .
« عقرت النخل » خرما را از بيخ قطع كردم
هشت مورد از آن در « نهج » آمده است دربارهء ناقهء صالح فرموده : « و انّما عقر ناقة ثمود رجل واحد فعمّهم اللَّه بالعذاب لمّا عمّوه بالرضا . . . » خ 201 319 ناقهء قوم ثمود را فقط يك نفر پى كرد ولى خدا همه را عذاب كرد ، چون همه به آن راضى بودند ، درباره اصحاب جمل فرموده : « كنتم جند المرئة و اتباع البهية رغا فاجبتم و عقر فهربهتم » خ 13 55 .
سپاه زن بوديد و از چهار پا پيروى نموديد ، آن حيوان بانگ زد پس پاسخ گفتيد و پى شد پس گريختيد .
« اللسان سبع ان خلَّى عنه عقر » حكمت 60 زبان درنده است اگر رهايش كنى مىكشد .
در يك كلمهء عجيب فرموده : « فو اللَّه ما غزى قوم قطَّ فى عقر دارهم الَّا ذلَّوا » خ 27 69 به خدا قسم هيچ قومى در وسط يا در كنار ديارشان مورد جنگ واقع نشدند مگر آنكه ذليل شدند
« كلب عقور » سگ هار . سگ ديوانه . دربارهء ابن ملجم عليه لعائن اللَّه فرمود : « و لا تمثّلوا بالرجل فانّى سمعت رسول اللَّه يقول : ايّاكم و المثلة و لو بالكلب العقور » نامهء 47 422 ، آن مرد را مثله نكنيد اندامش را نبريد كه من از رسول خدا شنيدم فرمود از مثله و اندام بريدن حذر كنيد هر چند سگ ديوانه را .
عقرب كژدم و آن تنها يك بار در « نهج » آمده است : « المرئة عقرب حلوة اللَّسبة » حكمت 61 « لسبه » : گزيدن يعنى زن عقربى است كه گزيدنش شيرين است تشبيه عجيبى است
عقص بافتن مو يا تابيدن آن :
« عقص الشعر : ضفره و فتله »
در انسان اگر گفته شود « عاقصا قرنه » اشاره به تكبّر و سوء خلق است و آن فقط يك بار در « نهج » آمده است ، آن حضرت ابن عباس را در بصره به دنبال زبير فرستاد كه شايد دست از