الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 412

و گفت : اى أمير المؤمنين ، چرا دست به شمشير نبردى و حقّ خود را نستاندى ؟ فرمود : اى اشعث مطلبى را پرسيدى پس خوب به پاسخش گوش كرده و بخاطر بسپار ، و به حقيقت كلام و حجّت من توجّه كن . كه من از شش تن از انبياى گذشته تبعيّت و پيروى نمودم : أوّل از حضرت نوح عليه السّلام كه خداوند در باره اش مىفرمايد : * ( فَدَعا رَبَّه أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ ) * ( 1 ) پس اگر كسى بگويد او از قوم خود خوف نداشته ؛ منكر كلام خدا و كافر بدان شده است . و دوم از حضرت لوط عليه السّلام كه خداوند در بارهء او مىفرمايد : * ( لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلى رُكْنٍ شَدِيدٍ ) * ( 2 ) پس اگر كسى بگويد : لوط اين كلام را براى مطلبى غير از ترس گفته مسلَّما كافر است ، و گر نه اوصياى انبياء در اين مقام معذورترند . و سوم از حضرت إبراهيم خليل عليه السّلام ، در اين آيه كه : * ( وَأَعْتَزِلُكُمْ وَما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ الله ) * ( 3 ) پس اگر كسى بگويد او اين سخن را براى غير ترس گفته كافر است ، و گر نه وصىّ رسول خدا صلَّى الله عليه و آله معذورتر است . و چهارم از حضرت موسى عليه السّلام در اين آيه : * ( فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ ) * ( 4 ) ، پس اگر كسى