باب شصت و نهم در حسبت بر نجاران و چوببران و بنايان و كارگران و گچكاران و چگونگى تقلب و تدليس آنان
بر محتسب است كه مردى ثقه و امين و آشنا به كار هريك از ايشان برگمارد . بسيارى از صنعتگران مزد معينى را كه روزانه است مىپذيرند اما بامداد دير مىآيند و عصر زودتر بازمىگردند ، محتسب بايد از اين كار منع كند .
برخى از بنايان و نجاران و روغنگران ( نقاشان ) كارى را كه كارفرما پيشنهاد مىكند در نظر وى سبك و كوچك نشان مىدهند تا بدان راغب شود .
چون راغب شد و بدان آغاز كرد به هزينهاى بيش از آنچه پيشبينى شده است نيازمند مىشود و متضرر مىگردد و گاهى فقير و مقروض مىشود تا آنجا كه قبل از پايان يافتن بنا اجبارا آن را مىفروشد ، اين كار آزار بزرگى است .
محتسب بايد به وسيلهء سوگند دادن و پند دادن و ترسانيدن اينگونه صنعتگران ايشان را از اين قبيل كارها بازدارد .