خانهها دور از هم قرار دارند و باغ و حياط آنها مانند انزلى با پرچينهائى از نى محدود شده است . محلهء ثروتمند آنجا شبيه رشت است « 1 » .
اين شهر شامل 450 دكان و دو انبار نفت ، شش مؤسسهء خشك كردن پيله ، نه حمام ، بازارى تازه با شصت دكان در دست ساختمان ، هشت مسجد ، نه زيارتگاه و نزديك 5000 نفر جمعيت است . در لنگرود حاكم رانكوه و يك كارگزار و مأمور كنسولگرى روس كه از مردم لنگرود مىباشد اقامت دارند « 2 » .
ادارهء پست و ادارهء تلگراف هم در اين شهر وجود دارد . رودخانهء لنگرود 27 متر پهنا دارد و پلىآجرى و شگفتانگيز كه داراى دو طاق كاملا بالا آمده و به نام حاجى آقا پرد ( پل ) معروف است بر آن ديده مىشود كه از نظر عبور و مرور مورد استفاده است . شايد اين نام از نام حاجى آقا بزرگ منجم باشى بر اين پل نهاده شده است . كمى بالاتر از اين پل پلى باريك و تختهاى ديده مىشود « 3 » .
هامش
( 1 ) - به عقيدهء خوچكو لنگرود در 1839 فقط 110 خانه داشت . 20 سال بعد اين تعداد بوسيلهء مكنزى به 400 خانه و 148 دكان و 3 كاروانسرا و 4 مسجد و تكيه و 8 امامزاده و 5 حمام و 2000 نفر جمعيت محاسبه شده است .
( 2 ) - اين عامل نمايندهء صيد گاه ليانازوف هم مىباشد و اين منطقه با تلفن با چمخاله ارتباط پيدا مىكند و از آنجا با يك سيم تلگراف تا آستارا امتداد مىيابد و با تمام صيد گاههاى ساحل دريا مربوط مىگردد .
( 3 ) - در سال 912 هجرى ( 7 - 1506 ) روى اين رودخانه پلى وجود داشت . در تاريخ خانى مىبينيم كه سلطان هاشم كه بوسيلهء نيروى سلطان احمد خان تعقيب مىشد از اين پل عبور كرد و براى جلوگيرى از عبور متعاقبين دستور داد تا تختههاى پل را برداشتند .