و به صورت سوختهء ترياك مىفروشند و با اين سوختهء ترياك است كه شيره تهيه مىشود . خطر شيره از ترياك بسيار زيادتر است . بازرگانان زيادى از بجنورد به قصد خريد سوختهء ترياك كه هر من شاه آن شانزده تا سى تومان قيمت دارد به اين شهر مىآيند . مقدار خريد ساليانهء سوخته به 70 تا 80 من شاه مىرسد كه البته بايد به اين اندازه مقدارى را كه زائران مشهد به خراسان مىبرند اضافه نمود . مصرف مواد افيونى در لاهيجان و نواحى آن در حدود دو خروار است و در اين مقدار رقمى براى سوخته كه نصف آن مىشود منظور نگرديده است . ترياك از يزد و همدان وارد مىشود .
جمعيت
جمعيت لاهيجان بدون محاسبهء جمعيت شهر در حدود 49235 نفر است . اكثر جمعيت دشت را مردم گيلك و جمعيت نواحى مرتفع را گالشها تشكيل مىدهند . بسيارى از كسانى كه اصل آنها از قزوين و طالقان است در اين ناحيه بسر مىبرند .
زبان مردم لاهيجان گيلكى است ولى نوع آن با گيلكى مردم رشت و فومن اختلاف فاحش دارد .
مذهب
به نظر مىرسد مردم بيه پيش ابتدا با تبليغ ناصر الحق كه زيدى بوده و در سال 304 هجرى ( 17 - 916 ميلادى ) وفات يافته است به اسلام گرويده باشند . آنها زيدى باقى ماندند تا اينكه كاركيا سلطان احمد والى بيه پيش به طريقهء شيعه گرويد و به رعاياى خود دستور داد تا از رفتار او پيروى نمايند . تاريخ اين واقعه در ماده تاريخ « ترك طريق زيد » آورده شده است .
در لاهيجان عدهاى هم بهائى بسر مىبرند .
محصول اين منطقه برنج ، ابريشم ، توتون و كنف است كه در دهكده هاى ساحلى مانند كورانده ، حسن كياده ، داستك
Dastek
و پير پشته و