اين ديار را كه بعضى بت پرست و برخى مجوس بودند به قبول اسلام دعوت نمود . عدهء زيادى دعوت او را اجابت كردند ولى بقيه در دين خود باقى ماندند .
با وجود اين داعيان علوى همه وقت در ديلم كمك و پناهگاه يافتند .
تقريبا مدت دو قرن يعنى از سال 210 تا سال 450 ( 1058 - 825 ) اين منطقه بوسيلهء جستانيان اداره مىشد . حكومت جستانيان بوسيلهء استانداران رستمدار برچيده شد و پس از سقوط ديلم به دست عدهاى از شاهزادگان كم قدرت افتاد و در سال 770 هجرى ( 69 - 1368 ) نام سلطان ديلمان را كيا سيف الدين كوشيج اسمعيلى ذكر كردهاند كه در مرجكولى « 1 » اقامت داشت و نه سال بعد به دست سپاهيان سيد على كيا به قتل رسيد .
در سال 819 هجرى ( 1614 ) امير كوشيج ديگرى به سلطنت ديلمان رسيد در حالى كه كيا و جهانشاه كيا كوشيج از امراء خرگام بودند . در سال 820 ديلمان براى آخرين بار بوسيله والى بيه پيش به قلمرو او ملحق گرديد تا اينكه در سال 1000 هجرى ( 92 - 1591 ) در عصرى كه شاه عباس گيلان را فتح كرد و حاكمى براى اداره اين منطقه انتخاب نمود . گمان مىرود خانهاى فعلى ديلمان از قزوين آمده باشند « 2 » .
در عصر آغا محمد خان و فتحعليشاه حاكم گيلان محمد رضا خان بود كه تا حدى مقتدر به نظر مىرسيد و اعقاب او ادعا مىكنند كه او هدايت خان را در وقتى كه مىخواست با كشتى از انزلى به لنكران فرار كند به ضرب گلوله از پا در آورده است .
اقامتگاه تابستانى آنها ييلاق اسبيلى بوده است و زمستانها را در برفجان
هامش
( 1 ) - امروزه مرجان گولىMarjanguliناميده مىشود . م
( 2 ) - مىگويند كه خانهاى تنكابن كليشم و ديلمان از اعقاب سه برادر از قبيلهء چهار لنگ بختيارى كه از اصفهان آمده بودند مىباشند .