در تاريخ محلى رشت نامهائى وجود دارد كه مربوط به مكانهائى است كه امروز تشخيص آنها ممكن نيست . اين نامها عبارت است از فكيكول ، كه نام محلى نزديك سياه رودبار بوده است ، و چون فقيه يحيى صالح سر از اطاعت سيد علىكيا كه لاهيجان را گرفته بود باز زد و به رشت آمد ، اين سرزمين از طرف اميره محمد رشتى به او داده شد ، سقاسراى كول ، باغ ميدان ، سياه گوراب نزديك خانهء جمشيد خان ( 989 - 977 - 1581 - 1569 ) ، سومام ( صومعه ) بجار دشت لونديه
Lavandie
نزديك سياه رودبار و بالاخره پاى چنار ميدان رشت .
پلها
روى رودخانهء صيقلان رودبار يا سياه رودبار شش پل وجود دارد :
1 - پل عراق يا پل حاجى محمد باقر يا حاجى ملا رفيع در جادهء قزوين .
2 - پل كربلائى مير حسن در جادهء لاهيجان
3 - پل حاجى احتشام در جادهء لاهيجان
4 - پل معين در جادهء لاهيجان
5 - پل تختهاى كوچكى كه به طرف ادارهء ابريشم كشى ساخته شده است
6 - پل ديگرى در جادهء انزلى روس
چهار پل روى رودخانهء گوهر رود وجود دارد :
1 - پل ناصريه 2 - پل محتشم الملك 3 - پل سليمانداراب در جادهء سليمانداراب 4 - پل چمارسرا در جادهء فومن .
پل سليمانداراب و پل چمار سرا به وسيلهء خسرو خان ساخته شده است .
جمعيت
طبقات مرفه مردم رشت را كارمندان و صاحبمنصبان وزارتخانهها و غيره تشكيل مىدهند . طبقات متوسط از مالكين و بازرگانان و غالبا صرافان و طبقهء سوم از شاگردان تجارتخانهها و دكانها تشكيل شده است .