فصل سوم ارزش دعا از نظر قرآن
قرآن مىفرمايد :
1 .
« قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزاماً »
« 1 »
در اين آيه مىفرمايد اگر دعا نباشد ، انسان هيچ مقام و منزلتى ندارد . مفهوم اين بيان اين است كه منزلت انسان نزد خداى المؤمنين به دعاى او بستگى دارد و ارزش هر كس به ميزان اهميّتى است كه به دعا و مناجات مىدهد .
البتّه ، ممكن است كسى بگويد منظور از دعا در اين آيه عبادت است ، ولى همچنانكه در روايات صحيح از ائمهء اطهار وارد شده منظور از دعا در آيه همين چيزى است كه در عرف شرع از لفظ دعا فهميده مىشود .
2 .
« فَلَوْ لا إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا تَضَرَّعُوا وَ لكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ »
« 2 »
در اين آيه نفرمود چرا به هنگام عذاب نماز نمىخوانند ، يا چرا روزه نمىگيرند ، يا چرا حج بجا نمىآورند ، يا چرا قرآن نمىخوانند ، بلكه فرمود اگر مردم به سوى او تضرّع كنند ، عذاب و غضبش را از ايشان برمىدارد و اندوه ايشان را رفع مىكند ؛ و
هامش
( 1 ) . ( اى رسول ما ) بگو اگر دعاى شما نبود ، خدا به شما هيچ توجّه و اعتنايى نداشت ؛ در حقيقت شما آيات خدا را تكذيب كرديد و به زودى به كيفر آن گرفتار خواهيد شد ( سورهء فرقان ، آيهء 77 ) .
( 2 ) . چرا وقتى بلاى ما به آنها رسيد تضرّع و زارى نكردند ، به اين علت نكردند كه قلوبشان سخت شده بود .
( سوره انعام ، بخشى از آيه 43 )