امام صادق عليه السّلام فرمود : هنگامى كه از نماز فارغ شدى بگو :
اللّهمّ ادينك بطاعتك ولايتك و ولاية رسولك صلّى اللّه عليه و آله و ولاية الائمّة من اوّلهم و آخرهم ( در اين قسمت نام ائمه را يكبهيك ذكر كن و پس از آن بگو : ) اللّهمّ ادينك بطاعتهم و ولايتهم و الرّضا بما فضّلتهم به غير منكر و لا مستكبر على معنى ما انزلت فى كتابك على حدود ما اتانا فيه و ما لم يأتنا مؤمن معترف مسلّم بذلك راض بما رضيت به يا ربّ اريد به وجهك الكريم و الدّار الاخرة مرهوبا و مرغوبا اليك فيه فاحينى على ذلك و امتّنى اذا امتّنى على ذلك و ان كان منّى تقصير فيما مضى فانّى اتوب اليك و ارغب اليك فيما عندك و اسئلك ان تعصمنى بولايتك عن معصيتك و لا تكلنى الى نفسى طرفة عين ابدا و لا اقلّ من ذلك و لا اكثر انّ النّفس لامّارة بالسّوء الّا ما رحمت يا ارحم الرّاحمين و اسئلك بحرمة وجهك الكريم و بحرمة اسمك العظيم و بحرمة رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و بحرمة اهل بيت رسولك عليهم السّلام - در اينجا نام اهل بيت را ذكر كن - ان تصلّى على محمّد و آله و ان تفعل بى كذا و كذا - و بهجاى كذا و كذا حاجاتت را ذكر كن « 1 » - يعنى ، خدايا من به وسيلهء طاعت و ولايت تو و ولايت رسولت و ولايت ائمّه - نام ائمه را ذكر كن - به تو خدمت مىكنم .
آنگاه بگو : خدايا به وسيلهء طاعت و ولايت ايشان و رضا به برتريهايى كه به ايشان دادى ، تو را خدمت مىكنم . نسبت به آنچه در كتابت بر ما نازل كردى ، چه آنها كه به ما گفته شد و چه آنها كه گفته نشد ، انكارى ندارم و استكبار نمىورزم . به همهء آن ايمان دارم و اقرار مىكنم و تسليم هستم . پروردگارا راضيم به آنچه تو راضى باشى و از اين همه ، وجه بزرگوار تو و سراى آخرت را مىخواهم ، پس مرا در طول زندگى بر اين حال ثابتقدم فرما و آن هنگام كه مرا مىميرانى ، بر اين حال بميران و بر اين حال از قبر برانگيز و اگر در گذشته تقصيرى داشتهام ، توبه مىكنم و به آنچه نزد توست اشتياق دارم و از تو مىخواهم كه با ولايت « 2 » خود مرا از
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 86 ، ص 9 ، ب 38 ، ح 8 و مصباح المتهجّد ، ص 53 .
( 2 ) . ولايت در اين دعا به معنى سرپرستى است ؛ يعنى ، خدايا سرپرستى مرا به عهده بگير و اجازهء خطا و لغزش