آنگاه هفت بار بگو :
سبحان ربّى الاعلى و بحمده
و جايز است پنج ، سه يا يك بار بگويى . سپس با وقار و آرامش سر برداشته ، بر ران چپ بنشين ، بهطورى كه روى پاى راستت بر زير پاى چپت چسبيده باشد و بگو :
اللّهمّ اعف عنّى و اغفر لى و ارحمنى و اجبرنى و اهدنى انّى لما انزلت الىّ من خير فقير « 1 »
خدايا مرا عفو كن و ببخش و به من رحم كن و اصلاحم نما و هدايتم كن كه من به خيرى كه تو نازل كنى ، محتاجم .
در اين مقام انسان مىتواند ، دعاهاى ديگر هم بخواند . پس از دعا دستها را بلند كرده ، تكبير بگو و سجده كن و بعد از آن باوقار بنشين .
آنگاه دستها را بر زمين بگذار و با تكيه بر آنها برخيز و در حال بلند شدن ، بگو :
بحول اللّه و قوّته اقوم و اقعد
با قوّت و قدرت خدا برمىخيزم و مىنشينم
كه امير الحسن عليه السّلام چنين مىكرد . « 2 »
وقتى كاملا ايستادى ، سورهء حمد و كافرون را آهسته بخوان و پس از آن با ذلّت و عبوديّت و توجّه قلبى به اينكه در مقابل جلال و عظمت الهى قرار گرفتهاى ، دستها را به قنوت بگير .
مستحبّ است در قنوت كلمات فرج خوانده شود . كلمات فرج را ضمن بحث تلقين ذكر كرديم ، ولى براى سهولت كار خوانندگان دوباره بيان مىكنيم .
لا إله الّا اللّه الحليم الكريم لا إله الّا اللّه العلى العظيم سبحان اللّه ربّ السّموات السّبع و ربّ الارضين السّبع و ما فيهنّ و ما بينهنّ و ما تحتهنّ و ربّ العرش العظيم و سلام على
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 85 ، ص 136 ، ب 27 ، ح 17 .
( 2 ) . بحار الانوار ، ج 85 ، ص 183 ، ب 31 ، ح 6 .