فاصلهء بين دو پاى خود نگاه كن و با خضوع و خشوع ذكر ركوع را بگو .
طبق حديثى كه از امام باقر عليه السّلام روايت شده است ، در ركوع بگو :
اللّهمّ لك ركعت لك خشعت و بك آمنت و لك اسلمت و عليك توكّلت و انت ربّى خشع لك سمعى و بصرى مخّى و عصبى و عظامى و ما اقلّت قدماى للّه ربّ العالمين « 1 »
پس از آن هفت بار بگو : سبحان ربّى العظيم و بحمده . هفت بار گفتن بهتر است ، ولى پنج ، سه و حتّى يك بار هم كافى است . آنگاه سر برداشته ، قامت خود را چنان راست كن كه هرعضوى در جاى خود قرار گيرد و در همهء اين حالات توجّه داشته باش كه در مقابل خداوند عزّ و جلّ قرار دارى و اين ركوع و خضوع در مقابل عظمت و جلالت و براى عبادت اوست و سر برداشتن هم به امر او و براى اوست . آنگاه بگو :
سمع اللّه لمن حمده الحمد للّه ربّ العالمين اهل الكبرياء و الجود و الجبروت
خدا صداى كسى كه حمد او را بجا آورد ، مىشنود . سپاس سزاوار خداوند ، پروردگار جهانيان ، است كه صاحب كبريا و سخاوت و جبروت است .
آنگاه دستها را بلند كرده ، تكبير بگو و با خضوع و خشوع براى سجده در پيشگاه خداوند و فقط براى او سر فرود آور ، دست بر زمين نهاده ، با هفت عضو خود ، پيشانى ، دو دست ، دو زانو و نوك انگشت پا سجده كن . در حال سجده ، براى اظهار ذلّت و عبوديّت دماغت را نيز بر خاك بمال ، ولى ساير اعضاى بدن را از زمين جدا نگهداشته هيچ عضو ديگرى را بر زمين مگذار و آنگاه با صدق نيّت و قصد خالص و عبوديّت كامل ، بگو :
اللّهمّ لك سجدت و بك آمنت و لك اسلمت و عليك توكّلت و انت ربّى سجد لك سمعى و بصرى و شعرى و عصبى و مخّى و عظامى سجد وجهى البالى الفانى للّذى خلقه و صوّره و شقّ سمعه و بصره تبارك اللّه احسن الخالقين . « 2 »
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 85 ، ص 110 ، ب 26 ، ح 20 ، ترجمهء اين عبارت در صفحات قبل گذشت .
( 2 ) . ترجمهء اين متن در صفحات قبل گذشت ( بحار الانوار ، ج 85 ، ص 136 ، ب 27 ، ح 17 . )