نمىپردازيم « 1 » .
2 - ديوان كبير :
اين ديوان بزرگ ، اشعار مولانا را در برمىگيرد و در نسخ چاپى آن اشعارى وارد شده است كه از مولانا نيست . بديع الزمان فروزانفر مىنويسد كه در بين آن اشعار ، شعرهايى از سلطان ولد ، شمس تبريزى ، شمس مغربى ، حتى جمال الدين اصفهانى و انورى يافته مىشود « 2 » . تعداد ابيات در نسخ چاپى بالغ بر پنجاه هزار بيت است . در پايان نسخهء خطى متعلق به اينجانب تعداد ابيات غزليات را 43561 و تعداد رباعيات را 3836 بيت نوشتهاند . اما وقتى كه در صدد تهيهء منتخب رباعيات برآمديم به استثناى رباعيات مكرر ، 1753 رباعى به دست آمد كه 3506 بيت را تشكيل مىدهد . در ميان غزليات هم غزلهاى مكرر به نظر رسيد .
در نسخهء شماره 72 موزهء قونيه كه در سال 1271 به استناد نسخ كهن از طرف " سر طريق " حسن فهمى دده نوشته شده ، در آغاز هريك از بحور تعداد غزليات موجود در آن بحر و تعداد ابيات هر غزل قيد شده است . اما بههرحال
هامش
( 1 )Mesnevi , Maarif Vekilligi , Sark - Islam Klasikleri , e . l , Onsoz , S . A - S "اين ترجمه هم براى خود ماجرايى دارد . خلاصهاش آنكه ترجمهء ما را يكى از فارسىدانان فارسى ندان به نام خود تمام كرده بود .
براى تفصيل به ص 254 - 253 چاپ اول كتاب مراجعه كنيد .
توضيح : مترجم اين سطور مقدمه ترجمه مثنوى را براى مراجعه شخصى ترجمه كرده است . چون نكاتى دربارهء نسخ مثنوى در آن درج است ، اميدوار است كه به زودى به چاپ آن اقدام كند .
( 2 ) رساله در احوال مولانا جلال الدين ، ص 168 - 159 .