سى روز گرسنه و تشنه باشند و آنچه را كه در بين اين سى روز مىخورند « 1 » و در خوردن مجاز هستند تفضّلى است از ناحيه حق تعالى برايشان و همين حكم بر جناب آدم نيز ثابت بود بارى حق عزّ و جل حكم مزبور را بر امّت من واجب گردانيد ، سپس حضرت اين آيه را تلاوت فرمودند :
* ( كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ ) * ( اى اهل ايمان بر شما نيز روزه داشتن فرض گرديد همان طورى كه بر امم گذشته فرض شده و اين تكليف به خاطر آن است كه شما پرهيزكار شويد ، روزهايى به شماره معيّن روزه داريد ) يهودى عرضه داشت : اى محمّد راست گفتى ، بفرماييد : پاداش كسى كه اين سى روز را روزه دارد چيست ؟
نبى اكرم صلَّى الله عليه و آله و سلم فرمودند : مؤمنى نيست كه ماه رمضان را به اميد اجر و پاداش روزه بگيرد مگر آنكه خداوند هفت خصلت برايش مقرّر مىفرمايد :
اوّل : حرام را از بدنش ذوب مىكند .
دوّم : به رحمت بارى تعالى نزديك مىگردد .
سوّم : روزهاش كفّاره لغزش پدرش حضرت آدم عليه السّلام مىباشد .
چهارم : حق تعالى سختىهاى مرگ را بر او آسان مىفرمايد .
پنجم : از گرسنگى و تشنگى روز قيامت در امانش قرار مىدهد .
ششم : برات آزادى از جهنّم را نصيبش مىگرداند .
هفتم : از طيّبات بهشتى بهره مندش مىكند .
يهودى عرضه داشت : اى محمّد راست گفتى .
باب صد و دهم سرّ اين كه احتلام روزه را باطل نكرده ولى نكاح و نزديكى نمودن آن را باطل مىنمايد
حديث ( 1 )
على بن حاتم از قاسم بن محمّد از حمدان بن الحسن ، از حسين بن وليد ، از عمر بن
هامش
« 1 » - مقصود خوردن و آشاميدن در شبها است .