تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى) — صفحة 323

مساهمون:

ص٣٢٣
عقيده‌شان محكم و دلهاشان آرام مىشود ،
وَ هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ
كه مطيع فرمان اويند .
قُلْ إِنَّما يُوحى إِلَيَّ
« 1 » بقولى يعنى به من وحى نميشود مگر اينكه شما را خدائى نيست مگر خداى يكتا ، زيرا مقصود اصلى از بعثت پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم منحصر در توحيد است ،
فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ
، بندگان خالص خدا بر حسب وحى ؟ و در مناقب از حضرت صادق عليه السّلام روايت كند فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِّمُونَ الوصيّه بعدى ( آيا شما تسليم وصيّت من بعد از من هستيد ؟ ) بتشديد لام نازل شده و نتيجه هر دو يكيست ، چه با تشديد باشد و چه بدون تشديد ، زيرا مخالفت با وصيّت پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم پرستش هوى و شيطانست ، و نيز توحيد تمام نيست مگر بولايت ، زيرا خداوند بوسيله امام شناخته مىشود ، و راه عبادت او نيز به امام شناخته مىشود ، پس امامت كمال ، ريشه و بنياد ، و هدف از توحيد است .
فَلَهُ أَسْلِمُوا
« 2 » يعنى نزديك شدن به خدا و ياد او را خالص كنيد و آن را با شرك مشوبش نسازيد ،
وَ بَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ
بقولى يعنى افراد متواضع يا مخلص زيرا اخبات وصف آنهاست و علىّ بن ابراهيم گويد يعنى عبادت‌كنندگان .
وَ ما أَنْتَ بِهادِي الْعُمْيِ
« 3 » آنان را كور ناميده ، زيرا غرض اصلى از بينائى را كم كرده‌اند يا به جهت كور بودن دل آنها از اينكه بشنود ، چون ايمان آنها را ميخواند بسوى گرفتن لفظ و دقّت در معنى ، يا مراد بمؤمن آنست كه در آستانه ايمان قرار گرفته ، يا كسى است كه خدا دانسته مؤمن است ،
فَهُمْ مُسْلِمُونَ
يعنى مخلصون از
أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ
است يعنى كارش را خالص براى خدا انجام دهد
وَ لَهُ كُلُّ شَيْءٍ
« 4 » يعنى آفرينش و ملكيت هر چيز
وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ
هامش
( 1 ) سورهء انبياء آيه 108 . ( 2 ) سورهء حج آيه 34 . ( 3 ) سورهء نمل آيه 81 . ( 4 ) سورهء نمل آيه 91 .