37 ، 82 - اى پسر من ، كسى كه مبالغه كند در خصومت گناهكارست « 126 » ، و كسى كه قاصر آيد از آن زنده مىشود از حق « 127 » .
37 ، 83 - اى پسر من ، خير را بكن و شر را مكن ، بهتر از بهتر كنندهء آنست و بدتر از بد كنندهء آنست .
37 ، 84 - و گفت : اگر كسى به حاجتى فرستى حكيمى را فرست ، و اگر نيابى حكيمى را خود برو .
37 ، 85 - اى پسر من ، ايمن مشو از كسى كه تكذيب تو كند ازين كه دروغ بر تو بندد . سنگها را از جاى خود نقل ساختن آسانتر « 128 » است ازين كه به كس چيزى بفهمانى .
37 ، 86 - اى پسر من ، هر چيز كه نفس تو به تو بگويد از آنچه اگر بر زبان آرى از مردم شرم كنى ، آن را از دل خود بيرون كن ، كه خداى تعالى احق است ازين كه ازو شرم كنى . بر تست كه مراء در سخن « 129 » نكنى ، به درستى كه اين به ريختن خونها مىكشاند « 130 » ، و آن وقت هلاكت است و فساد است .
37 ، 87 - اى پسر من ، اگر خواهى كه با كس برادرى كنى او را به غضب آر ، پس اگر ترا انصاف دهد و از حق نگذرد او قابل برادرى و نزديكى « 131 » است و الا بپرهيز .
37 ، 88 - اى پسر من ، اگر به سخن غالب آئى به سكوت غالب نمىتوانى شد ، پس حرص تو [ 89 - ب ] به شنيدن بيشتر باشد از گفتن .
37 ، 89 - و گفت : دور شويد از مردمان بد ، تا سالم ماند « 132 » دلهاى شما
هامش
( 126 ) - اساس : مبالغه كند در خاص گردانيدن گناهكارست .
( 127 ) - د : از آن مغلوب است .
( 128 ) - د : نقل كردن آسانتر .
( 129 ) - د : مرا و ستيزه در سخن .
( 130 ) - د : مىكشايد .
( 131 ) - اساس : و نزديك .
( 132 ) - اساس : سالم مانند .