1 : 34 و 112 ) و هرميپوس « 80 » از ميرى ( اسمورنايى « 81 » ) نزديك 205 و 208 ب م . در جنگ سرگذشت نامههاى خود از آن بهره برده و داستان هفت خردمند يونانى را در آن گستردهتر آورده است .
دمتريوس « 82 » ماگنسيايى « 83 » نيز سرگذشت سرايندگان و نويسندگان همنام دارد كه ديوگنس ( 5 . 3 ) از آن ياد كرده است ( ترجمهء فرانسوى 1 : 220 و انگليسى 1 : 447 و آلمانى 283 ) ( نيز جاهاى ديگر ) .
مانند اين دو سرگذشت نامهء سرايندگان است سر السرور يا اتمام التتمة غزنوى كه ذيل دوم صوان الحكمة مىباشد ( ديباچهء من بر تاريخ الحكماء كوچك كه در فرهنگ ايران زمين ( ج 7 ) چاپ شده است ) .
ديوكلس « 84 » ماگنسيايى ( سدهء 1 ) سرگذشت فيلسوفان دارد و تاريخ كوتاه آنها ( اپيدرمس « 85 » ) كه ديوگنس از آن ياد مىكند ( تاريخ فلسفه ريوو 1 : 5 ) .
10 - سالشمارى
در خرونيكون يا گرونولوگى يا سالشمارى پديدههاى تاريخى را با آوردن سال و ماه و روز ميآورند درست مانند تاريخ بزرگ طبرى كه بدين گونه است .
گويا ديرينهترين نمونهء يونانى آن كرونولوگى آپولودوروس آتنى است كه در 185 پ م زاده و شاگرد پاتينوس « 86 » ( 185 - 112 پ م ) بوده و هنگامى كه پتولمايوس فوسكون « 87 » در سال 146 پ م دانشمندان
هامش
( 80 ) -Hermipus( 81 ) -Smyrna( 82 ) -Demetrius( 83 ) -Magnesia( 84 ) -Diocles( 85 ) -Epidormes( 86 ) -Patinus( 87 ) -Physcon