و ابو الحسين به شهر قم ، بوجه معاشى كه او را بوده است ، اقتصار كرده است .
و از [ او ] : ابو القسم على در وجود آمده است .
و از على بن احمد بن محمّد : أبو الفضل و أبو سهل در وجود آمدند .
و ابو عبد اللّه الحسين ، از قم ببغداد رفت ، و آنجا ساكن شد ، تا آنكاه كه وفات يافت ، در سنهء اربع و سبعين و ثلثمائه « 1 » .
و ابو الحسين « 2 » [ احمد ] « 3 » بن محمد ، در سنهء خمس و سبعين و ثلثمائه « 4 » ، به شهر قم وفات يافت .
* * * ديكر ساداتى كه بقم آمدند از فرزندان عمر بن الحسن بن على بن على « 5 » ، از جانب اصفاهان ، بروايتى « 6 » على بن موسى اوسته « 7 » :
الحسين بن على « 8 » است . و بقم ازو : أبو طالب المحسن ، و أبو محمد الحسن ، و أبو الحسين علىّ ، ملقّب ببرطله « 9 » ، و دو دختر در وجود آمدند .
هامش
( 1 ) . سال 374 هجرى .
( 2 ) . يعنى ابو الحسين احمد بن محمد بن على بن عمر بن الحسن أفطس .
( 3 ) . افزوده از انوار المشعشعين : ج 2 / ص 204 .
( 4 ) . سال 375 هجرى .
( 5 ) . يعنى عمر بن الحسن الافطس ابن علىّ بن الحسين زين العابدين عليهما السلام . به نوشته ابن عنبه در « عمدة الطالب : ص 315 » عمر بن الحسن در واقعه فخّ شركت داشته ، و نسل او تنها از يك فرزند به نام على است .
( 6 ) . در اصل و ديگر نسخهها : بروايتى آمده است ، و شايد صحيح آن ( بروايت ) باشد .
( 7 ) . در تاريخ قم ( فصل اول از باب دوم - در مساحتهاى قم ) مصنّف آورده است : عبد اللّه جشنسفيار ملقّب به اوشته .
( 8 ) . يعنى الحسين بن على بن عمر بن الحسن الافطس ، كنيه او أبو عبد اللّه است .
( 9 ) . در ( عمدة الطالب : ص 315 ) آمده است : ( اما أبو عبد اللّه الحسين بن على بن عمر بن