حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه چون فارغ شدى از سعى عمره تمتع پس بگير از أطراف موى سرت و از ريشت ، و بگير از شاربت و ناخنها را بگير و از ناخنها يا از همه قدرى بگذار از جهة محل شدن حجّت در روز ديگر يا دو سه روز بعد از اين ، و أكثر أوقات اين افعال در شب نهم واقع مىشود و در روز دهم سر مىتراشد و تقصير مىكند و بهتر آنست كه چون خواهد تقصير كند قصد كند كه تقصير مىكنم از جهة محل شدن از احرام عمره تمتع عمره اسلام قربة إلى الله تعالى ، و بعد از آن بىفاصله مو را يا ناخن را اندكى بگيرد و چون تقصير كردى حلال مىشود بر تو آن چه حرام شده بود به سبب احرام غير از سر تراشيدن كه از عبارت سابق ظاهر شد و به غير از شكارى كه حرام است به اعتبار آن كه در حرمست كه اگر از حرم بيرون رود شكار مىتواند كرد و به غير از بيرون رفتن از حرم به سبب ارتباط عمره به حج پس طواف كن خانه را از طواف سنت هر چه خواهى و ظاهر اين خبر و اخبار ديگر آنست كه در اثناى عمره طواف سنت نتواند كرد و أحاديث صحيحه بر اين مضمون اين حديث وارد شده است و معمول به اصحابست
( و روى إسحاق بن عمّار عن أبي إبراهيم صلوات الله عليه قال قلت له الرّجل يتمتّع فينسى ان يقصّر حتّى يهلّ بالحجّ فقال صلوات الله عليه عليه دم )
( 1 ) و در موثق كالصحيح منقولست از إسحاق كه گفت عرض نمودم به حضرت امام موسى كاظم صلوات الله عليه كه اگر شخصي عمره تمتع به جا آورد و فراموش كند كه تقصير كند تا وقتي كه آواز خود را به تلبيه به حج بلند بكند چه كند فرمودند كه گوسفندى مىدهد از جهة تقصير در تقصير