چنان كه گذشت پس كسى كه در اين ماههاى حج را بر خود لازم سازد با حرام و تلبيه پس بر أو لازمست كه جماع نكند و دروغ نگويد و مجادله نكند در حالت احرام به حج .
حضرت فرمودند كه بتحقيق كه حق سبحانه و تعالى بر مردمان شرطي كرده است كه آن را به جا آورند و از جهة ايشان نيز بر خود شرطي فرموده است پس كسى كه به شرط خدا وفا كند حق سبحانه و تعالى نيز به شرطى كه بر خود فرموده است البتة وفا خواهد فرمود پس هر دو به حضرت عرض نمودند كه حق سبحانه و تعالى بر ايشان چه شرط فرموده است و از جهة ايشان چه شرط نموده است حضرت فرمودند كه اما آن چه بر ايشان شرط فرموده است اينست كه فرموده است كه حجرا در ما هي چند مىبايد واقع سازد و پس كسى كه احرام گيرد به آن كه نيّت كند و تلبيه بگويد پس مىبايد كه جماع و فحش و دروغ و مجادله را واقع نسازد در احرام به حج يا أعم از حج و عمره كه حج بمعنى زيارة باشد يا آن كه عمره بمنزله جزو حج است ، و اما آن چه از جهة ايشان شرط فرموده است آنست كه فرموده است كه هر كه تعجيل كند و در اين دو روز روانه شود از منى يا به عالم بالا بر أو گناهى نمىماند ، و كسى كه تأخير كند تا روز سيزدهم يا بماند در دنيا مدتي بر أو گناهى نيست اگر در اين دو سه روز كه مانده است گناهان كبيره نكند حضرت فرمودند كه بر مىگردد بىگناه و گناهان أو همه آمرزيده مىشود پس عرض نمودند كه اگر كسى مبتلا شود به آن كه دروغ بگويد چه كفاره مىدهد [ بدهد ] حضرت فرمودند كه حق سبحانه و تعالى كفاره مقرر فرموده است در دروغ استغفار مىكند و تلبيه مىگويد از جهة عقد احرامش ، ديگر عرض نمودند كه اگر كسى مبتلا شود به گفتن لا و الله و بلى و الله چه
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 539
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٥٣٩