سازى لازم است كه غسل احرام بكنى سر خود را مپوشان و بوى خوش مكن و طعامي كه بوى خوش داشته باشد مخور كه اگر اينها را واقع سازى لازم است كه غسل را اعاده كنى و أحوط و أولى آنست كه هر چه در احرام حرامست بعد از غسل واقع سازد غسل را اعاده كند و اخبار بسيار بر اين مضمون وارد شده است
( و سئل أبو جعفر صلوات الله عليه عن رجل اغتسل لإحرامه ثمّ قلَّم أظفاره قال يمسحها بالماء و لا يعيد الغسل )
( 1 ) و در حسن كالصحيح از جميل منقول است از بعضي از مشايخ أو كه از حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه سؤال كردند از شخصي كه غسل احرام كرده باشد و بعد از آن ناخنها را بگيرد حضرت فرمودند كه آبى بر آن مىمالد و اعاده نمىكند غسل را و پيش گذشت كه مستحب است كه چون ناخن بگيرند به جاى ناخن را آب برسانند چون از آهن ناخن گرفتهاند و آهن كراهت دارد و رفع كراهت به همين مىشود .
( و لا بأس أن يغسل الرّجل بكرة و يحرم عشيّة )
( 2 ) و باكى نيست كه شخصي بامداد غسل كند و آخر روز احرام بگيرد چنان كه مذكور شد در أحاديث سابقه از عمر بن يزيد و غير آن
( و ان لبست ثوبا من قبل ان تلبّى فانزعه من فوق و أعد الغسل و لا شئ عليك و ان لبسته بعد ما لبّيت فانزعه من أسفل و عليك دم شاة و ان كنت جاهل فلا شئ عليك )
( 3 ) عبارت فقه رضويست صلوات الله عليه مؤلفها كه اگر جامه را به پوشى پيش از تلبيه مىتوان از سر بيرون كردن از سر بيرون كن و غسل را اعاده كن و بر