باب الخيل و ارتباطها و اوّل من ركبها
( قال رسول الله صلَّى الله عليه و آله الخيل معقود بنواصيها الخير إلى يوم القيمة )
( 1 ) اين بابى است در أسب و ثواب نگاهداشتن آن و آن كه أول كسى كه سوار شده بر أسب كه بود .
منقول است به أسانيد صحيحه از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه حضرت سيد المرسلين صلَّى الله عليه و آله فرمودند كه خير و خوبى و مباركى بسته است بر پيشانيهاى أسب تا روز قيامت به آن كه ديدنش مباركست و سواريش سنت است و به آن أنواع زيارات و حج و جهاد مىتوان كرد
( و المنفق عليها في سبيل الله عزّ و جلّ كالباسط يده بالصّدقة لا يقبضها فإذا أعددت شيئا فاعدّه اقرح ارثم محجّل الثّلاثة طلق اليمين كميتا ثمّ اغرّ تسلم و تغنم )
( 2 ) و ظاهر عبارت آنست كه جزو حديث سابق باشد اما در هيچ يك از كتب داخل نيست و مضمونش در اخبار ديگر هست اظهر آنست كه كلام صدوق باشد يعنى كسى كه نفقه دهد بر اسبان در راه خدا يعنى از جهة جهاد يا هر راهى از راههاى خير حتى از جهة حفظ عرض خود از جهة رضاى الهى مانند كسى است كه دست خود را گشوده