باب حمل الآلات و السّلاح في السّفر
( روى سليمان بن داود المنقرىّ عن حمّاد بن عيسى عن أبي عبد الله صلوات الله عليه قال في وصيّة لقمان لابنه يا بنيّ سافر بسيفك و خفّك و عمامتك و حبالك و سقائك و خيوطك و مخرزك و تزوّد معك من الأدوية ما تنتفع به أنت و من معك و كن لأصحابك موافقا الَّا في معصية الله عزّ و جلّ و زاد فيه بعضهم و فرسك )
( 1 ) اين بابى است در بيان استحباب بر داشتن أدوات سفر و برداشتن سلاح جنگ در سفر .
مرويست در موثق از حماد كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه از جمله وصيتهائى كه لقمان حكيم پسر خود را كرد اين بود كه اى پسرك چون به سفر روى با خود بردار شمشير ترا از جهة دفع دشمنان ، و موزه ات را بردار كه در اكتفا به نعلين كردن ضرر به پا مىرسد و اگر پياده رود با موزه آسانتر است ، و هر چه ساق دارد أو را موزه مىگويند مانند كفشى كه عربى مىگويند الحال ، و ظاهرا موزه عرب نيز چنين بوده است و طولش زيادة از يك شبر نيست و اين موزه بلند نيز خوبست در حالت سواري ، و عمامه ات را بردار كه چون سفر گرما و سرماى آن سختتر است محافظت سر و دماغ كند ، و در مانند سفر مكة عمامه را كه عربان مانند مقنعه بر دور سر مىپيچند كه بادهاى گرم و سرد داخل گوشهاى ايشان نشود و دهن بند نيز دارند كه باد گرم از دهن و بيني داخل دماغ نشود ، و در