تخمينا وسط راه باشد در ميان ظهر و عصر قدحى از آب طلبيدند و افطار فرمودند و همه افطار كردند مگر طايفه كه ايشان افطار نكردند و حضرت سيد النبيين صلى الله عليه و آله ايشان را عاصيان ناميدند و آن چه آخر فرمودند به آن عمل مىبايد كرد يعنى روزه سفر منسوخ شد و عبارت كافى چنين است
و انّما يؤخذ به آخر امر رسول الله صلَّى الله عليه و إله ) *
و لفظ آخر از قلم نساخ افتاده است و بنا بر نسخه اصل اين معنى دارد كه امر آن حضرت متبع است ، تا صوم فرمودند صوم مىبايست و چون افطار فرمودند افطار مىبايد كرد ، و بخارى اين حديث را نقل كرده است از عبد الله بن عباس و ذكر كرده است كه چون حضرت در اول سفر روزه بودند و در آخر افطار فرمودند و هر دو خوبست و در هر جا كه چنين است منسوخ است . و ليكن چون جمعى مخالفت آن حضرت كردهاند از جهة ايشان عذرى گفته است و اين عذرها فايده ندارد از جهة عدالت صحابه با آن كه احاديث كفر ايشان را در بسيار جائى نقل كرده است و پاره مذكور شد و ديگر در مواضع خود إن شاء الله مذكور خواهد شد .
( و روى ابان بن تغلب عن ابى جعفر صلوات الله عليه قال قال رسول الله صلَّى الله عليه و آله خيار أمّتي الَّذين اذا سافروا افطروا و قصّروا و اذا احسنوا استبشروا و اذا أساؤا استغفروا و شرار أمّتي الَّذين ولدوا فى النّعيم و غذّوا به ياكلون طيّب الطَّعام و يلبسون ليّن الثّياب و اذا تكلَّموا لم يصدقوا )
( 1 ) و كالصحيح منقول است از حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه فرمودند كه حضرت سيد الانبياء صلى الله عليه و آله فرمودند كه بهترين امت من جمعىاند كه چون به سفر مىروند روزه را مىخورند و نماز را قصر مىكنند و