تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 496

مساهمون:

ص٤٩٦
روايت كرده‌اند و اينها بهترين راويانند و مع هذا بد مذهبند و نه چنين است بلكه بهتر از اينها روايت كرده‌اند و سماعه نيز اضمار كرده است و گفته است كه سؤال كردم از او اگر چه اظهر آنست كه مروى عنه حضرت امام جعفر صادق است از ماه رمضان كه چند ركعت نماز مىكنند در اين ماه حضرت فرمودند كه هم چنان كه در غير اين ماه نماز مىكنند يعنى پنجاه و يك ركعت است . و ليكن ماه رمضان را بر باقى ماهها فضيلتى هست كه بنده را سزاوار آنست كه زياده كند در مستحبات پس اگر خواهد زيادتى را و قوت بر زيادتى داشته باشد خوبست كه زياده كند از شب اول تا بيست شب ، هر شب بيست ركعت غير از آن چه در باقى ماهها به جا مىآورد كه پنجاه و يك ركعت واجب و سنت باشد از اين بيست ركعت دوازده ركعت را ميان شام و خفتن مىگذارد ، و هشت ركعت را بعد از خفتن پس نماز شب را به جا مىآورد كه پيش از اين مىكرد كه هشت ركعت باشد و سه ركعت وتر به دو سلام بانكه دو ركعت مىكند و سلام مىدهد پس بر مىخيزد و يك ركعت وتر را مىكند و در وتر قنوت طولانى مىخواند و اين سه ركعت وتر است ديگر دو ركعت نافله صبح را مىكند و وقتى آن باقى است تا صبح طالع شود پس اين سيزده ركعت است كه همه را نافله شب مىگويند . پس چون به دههء آخر رسد هر شب سى ركعت مىكند به غير از سيزده ركعت نماز شب و بيست و دو ركعت آن را ميان نماز و شام و خفتن مىكند و هشت ركعت را بعد از خفتن به جا مىآورد و بعد از آن سيزده ركعت نماز شب را مىكند چنان كه وصف كرديم از جهت تو در شب بيست و يكم و بيست و سيم در هر شب اگر قوت داشته باشد صد ركعت مىكند به غير از اين سيزده ركعت و تا صبح
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 496 | محمد تقي المجلسي ( الأول )