شوّال نودي المؤمنون ان اغدوا إلى جوائزكم فهو يوم الجائزة ثمّ قال ابو جعفر صلوات الله عليه اما و الَّذى نفسى بيده ما هى بجائزة الدّنانير و الدّراهم )
( 1 ) و كالصحيح منقولست از حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه كه داب حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و آله اين بود كه چون نظر به ماه نو ماه رمضان مىكردند روى خود را به جانب قبله مىكردند و در اين دعا چون خطابى به هلال نشده است اشاره به آن نيست بخلاف آن چه خواهد آمد و اين دعا را مىخواندند كه ترجمه اش اينست كه خداوندا اين ماه را بر ما نو كن با ايمنى از شرّ اشرار يا ايمنى از معاصى كه سبب عذاب تست و ايمان كامل ، و با سلامتى بدن خود و اتباع خود ، و يا سلامتى از مكروهاتى كه سبب دوريست از قرب تو ، و با اسلام كه انقياد است طاعات و عبادات ترا ، و با عافيتى كه فرا گرفته باشد جميع اعضا را از آفات و عاهات و از مخالفتها كه هيچ عضوى از اعضا كارى از ايشان صادر نشود كه خلاف رضاى تو باشد و با روزى فراخ و دفع بيماريهاى ظاهر و باطن ، و مقرون باشد اين ماه به تلاوت قرآن مجيد و با اعانت تو بر نماز و روزه .
خداوندا به سلامت دار ما را از جهة ماه رمضان كه روزه را بداريم و عبادت ترا به جا آوريم ، و سلامت دار ماه را از براى ما كه اشتباهى نشود در اوّل و آخر آن و قبول كن از ما اين ماه را يعنى عبادات و طاعاتى را كه در اين ماه به جا مىآوريم تا آن كه چون اين ماه بسر آيد ما از گناهان بدر آمده باشيم و همه را آمرزيده باشى و بلفظ جمع فرمودهاند كه همه مؤمنان مقصود باشند پس چون دعا را مىخواندند رو به مردمان مىكردند و مىفرمودند كهاي يجمع خلايق چون نو شود هلال ماه رمضان غل مىكنند متمردان شياطين را كه رؤسا و بزرگان ايشان باشند يا
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 304
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٣٠٤