كه بنده آن روز را روزه دارد تا به سبب روزه در پناه الهى در آيد يا در آورد خود را به دعا از آتش جهنم و در حديث طولانى منقولست كه آن حضرت صلوات الله عليه عذابهاى امم سابقه را بيان مىفرمايند و احاديث در اين باب از حد تواتر گذشته است .
( و فى رواية عبد الله بن سنان قال قال لي ابو عبد الله صلوات الله عليه اذا كان فى اوّل الشّهر خميسان فصم أوّلهما فانّه افضل و اذا كان فى اخر الشّهر خميسان فصم اخر هما فانّه افضل )
( 1 ) و در روايت صحيحه از عبد الله منقول است كه آن حضرت صلوات الله عليه به من فرمودند كه هر گاه در اول ماه دو پنجشنبه باشد اول را روزه بگير كه آن افضل است و اگر در آخر ماه دو پنجشنبه باشد آخر آن را روزه بگير كه افضل است و ظاهر لفظ فضيلت آنست كه عكس اين نيز خوب باشد اما آن بهتر باشد و ممكن است كه افضل را حمل بر فاضل يعنى اين خوب است چنان كه مىگويند كه ايمان بهتر است از كفر و صلاح بهتر است از فسق چون احاديث صحيحه بسيار وارد است بر پنجشنبه اول و آخر بلى در دهه آخر اگر مقدم دارد بد نيست كه شايد نرسد به آخر چنان كه خواهد آمد و ليكن احاديث بسيار وارد شده است كه در هر ماه سه روز مستحب است و حمل بر آن سه روز مىتوان كرد با آن كه به سبب تقيه مجمل وارد شده است چنان كه اكثر احاديث عامه چنين وارد شده است و اكثر ايشان بر اين مذهبند و اكثر ايشان سه روز ايام البيض را بهتر مىدانند .
و در حسن كالصحيح از محمد بن مسلم منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه حضرت سيد المرسلين صلى الله
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 190
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص١٩٠