تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 160

مساهمون:

ص١٦٠
رسول الله فرمودند كه روزه روى شيطان را سياه مىكند يعنى هر چند وسوسه مىكند كه مگير مؤمن مىگيرد اگر چه هيچ عبادتى نكند و هر معصيتى را كند بنده ترك روزه نمىكند ، يا آن كه از روزه گرفتن شيطان ذليل و بىمقدار مىشود و استيلاى او كم مىشود و صدقه دادن پشت شيطان را مىشكند كه لشكرهاى او كه هفتصد كسند كه بهر يك از مؤمنان حواله كرده است كه مانع شوند ايشان را از تصدق و چون آدمى تصدق را داد و پشت شيطان را شكست كه لشكرش مغلوب شدند يا خودش . و دوستى كردن با مؤمنان از جهة رضاى خداوند عالميان و اعانت يكديگر كردن بر اعمال صالح قطع مىكند بيخ و بنياد او را يا تسلط او را و استغفار و توبه و انابت شاه رگش را مىبرد چون مىبيند كه سعيهاى او همه باطل شد در اضلال ايشان بلكه سيئات ايشان بعد از توبه مبدل شد بحسنات و هر چيزى را زكاتيست و زكات بدنها روزه است چنان كه در دادن زكات بحسب ظاهر مال كم مىشود و بحسب واقع زياد مىشود همچنين در روزه به ترك خوردن نقصان بدن مىشود ، اما امساك روز همه امراض را نفع مىكند هر گاه روزه را به آداب بدارند ، و چنان كه زكات سبب تطهير نفس است از رذايل خصوصا از صفت ذميمه بخل و سبب نمو و بلندى اوست به مراتب عاليه همچنين صوم تنزّه نفس است از همه بديها و تخلق اوست به اخلاق الهيه و متصف شدنست به كمالات ملكيه و رسيدن است به درجات غير متناهيه .
( و قال الصّادق عليه السّلام لعليّ بن عبد العزيز الا اخبرك بأصل الاسلام و فرعه و ذروته و سنامه قال بلى قال اصله الصّلاة و فرعه الزّكاة و ذروته و سنامه الجهاد فى سبيل الله الا اخبرك بابواب الخير الصّوم جنّة )