موثق كالصحيح از سماعه منقول است كه به حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه عرض نمودم كه اگر كسى غير از قوت يك روز چيزى نداشته باشد تصدق مىتواند كرد بر كسى كه اصلا چيزى نداشته باشد و همچنين كسى كه قوت يك ماهه داشته باشد تصدق مىتواند كرد بر كسى كه از او پستتر باشد و همچنين صاحب قوت يك ساله بر كمتر از خود بحسب مال تصدق مىكند يا اين جماعت صاحب كفافند و اگر به كسى ندهند محل ملامت نيستند حضرت فرمودند كه دو مرتبه است مرتبه افضل آنست كه در مقام ايثار ديگران را بر خود مقدم دارد چنان كه حق سبحانه و تعالى مدح كرده است جمعى را كه ايثار مىكنند و مرتبه ديگر مرتبه جواز است كه اگر ندهد محل ملامت نيست و دست بالا بهتر است از پائينتر و ابتدا به عيال كن پس ظاهر شد كه كمال در ايثار است به شرط قوت بر صبر و توكل و تفويض و رتبه اعلى از آن نمىباشد كه اهل بيت را ممكن بود كه يك نان يا دو نان را به سايل دهند و باقى را خود تناول فرمايند و ليكن مىخواستند كه نهايت رتبه كمال را داشته باشند و نسبت به امثال ما اين نحو سر كردن كمال نيست چنان كه اخبار بسيار در اين باب وارد شده است و بعضى گذشت
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 137
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص١٣٧