تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 243

مساهمون:

ص٢٤٣
همچنين فريضه را سنت مىگويند يعنى وجوب آن از سنت ظاهر شده است بخلاف مثل قرائت و تشهد كه در قرآن واقع نشده‌اند آنها را واجب مىنامند باصطلاح محدثين و مظنون آنست كه حديث زراره از روى تقيه وارد شده است چون اكثر عامه نماز عيدين را سنت مىدانند . و در صحيح از جميل منقولست كه آن حضرت فرمودند كه نماز عيدين فريضه است . و كالصحيح از ابى اسامه منقولست كه حضرت صادق صلوات الله عليه فرمودند كه نماز عيدين فريضه است و نماز كسوف فريضه است و دور نيست كه سهوى شده باشد . « و وجوب العيد انّما هو مع امام عادل » ( 1 ) و نماز عيد وقتى واجبست كه امام عادلى باشد ظاهرا مضمون عبارت فقه رضويست كه مذكور است در آن كه نماز عيدين با امام واجبست و واجب نيست مگر با امام و خطبه ، و در هر نمازى خطبه بعد از نماز است مگر روز جمعه كه خطبه پيش از نماز است و نماز عيدين فريضةايست واجبه مثل نماز روز جمعه مگر بر پنج كس بيمار و زن و بنده و صبى و مسافر و هر كه يك ركعت را با امام در نيابد نه جمعه اش صحيح است و نه عيدش ، و ظاهر امام عادل امام زمانست صلوات الله عليه و احاديث عيد بلفظ امام عادل بسيار وارد شده است بخلاف جمعه كه ظاهر عبارات احاديث آن آنست كه بر غير امام نيز واجب باشد بنا بر اين اين شكسته هميشه نماز عيدين را به قصد قربت واقع ساخته ام و نماز جمعه را به قصد وجوب و ظاهر اصحاب ما جميعا آنست كه نماز عيدين در حال غيبت مستحب است و جمعى نقل اجماع كرده‌اند ، اما جمعى از معاصرين به قصد وجوب واقع مىساختند و مستند ايشان اين بود كه احاديث بلفظ وجوب واقع شده است و لفظ امام صريح نيست در امام زمان و همچنين امام عادل و ممكن است كه ذكر امام