خوبست كه آن حضرت فرمودند كه در قنوت وتر اين دعا را بخوان كه مشتمل است بر كلمات فرج بنحو غير مشهور چنان كه در موثقه ابو بصير نيز مخالف مشهور بود و همه از جمله افراد كلمات فرجند بلكه اكمل چون مشتملند بر زيادتى بر مشهور .
و ترجمه اش اينست كه نيست معبودى بجز معبود بجز معبود بر حق و خداوند مطلق كه بردبار و كريم است نيست خداوندى بجز واجب الوجودى كه بزرگوار و عظيم الشأن است يا آن كه از آن بلندتر و بزرگتر است كه به رفعت و عظمت او توان رسيد ، منزه خداوندى كه آفريده گار هفت آسمانست و آن چه در ثخن آسمانهاست از كواكب سيّاره و آن چه در ميان آسمانهاست از ملائكه و پروردگار عرش عظيم است كه عظمت آن را نيز وصف نمىتوان كرد منزه خداوندى كه پروردگار هفت زمين است و آن چه در زمينهاست و آن چه در ميان زمينهاست و پروردگار عرش عظيم است خداوندا توئى كه منور ساخته آسمانها و زمين را بنور آفتاب و ماه و ساير كواكب يا هدايت نموده اهل هر دو را به عبادت و طاعت و محبت و معرفت و اين معنى در احاديث معتبره وارد شده است .
و توئى آن خداوندى كه مزين ساخته آسمانها را به عبادت فرشتگان يا به زينت كواكب يا به زينت وجود يا هدايت و مزين ساخته زمينها را به نباتات و حيوانات و جمادات يا بنور صلاح و تقوى و قرآن و دعا به علما و صلحا و اتقياء و عقلا .
و توئى آن خدايى كه جمال و خوبى آسمانها و زمينها از تست و همه را به جمال وجود و كمالات جميل گردانيده .
و توئى آن خداوندى كه ستون آسمانها و زمينهايى كه به قدرت كامله خود هر يك را باقى داشته و برپاست و بعضى ساكن و بعضى را متحرك گردانيده و همه
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 187
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص١٨٧