تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 181

مساهمون:

ص١٨١
گواراترين نعمتهاست كه مىتواند داد آن چه او داده است از اصل وجود و حيات و نعمتهاى ظاهره و باطنه و از جمله نعمتها آن كه اگر تو را اطاعت كنند با آن كه از لوازم بنده است اطاعت نمودن تو شكر ايشان مىفرمايى به دادن بهشت و نعيم ابدى يا به آن كه مباهات مىكنى به عبادت ايشان با فرشتگان و غير ايشان ، ديگر اى پروردگار ما ترا عصيان و مخالفت مىكنند و مىآمرزى هر كه را مىخواهى اجابت مىكنى دعاهاى مضطران را و بر طرف مىسازى بلاها و محنتهاى ايشان را و شفا مىدهى بيماران ايشان را و نجات مىدهى به سبب دعا يا مطلقا از غمها و المهاى عظيم ، خداوندا هيچ كس از عهده شكر نعمتهاى تو بيرون نمىتواند آمد چون نعمتهاى تو غير متناهى است و شكر ايشان متناهى و كسى نمىتواند كه تعداد نمايد نعمتهاى ترا چنان كه فرموده كه اگر خواهيد كه در شمار در آوريد نعمتهاى الهى را نمىتوانيد شمرد خداوندا چشمهاى خلايق بسوى كرم تو باز است و پاها به درگاه تو مىآيند و گردنها بسوى تو كشيده مىشود به اميد رحمت و عطايا از جهة محبت و لقا و دستها بسوى تو برداشته مىشود و به همه زبانها خوانده مىشوى از عربى و عجمى يا زبان ناطق و صامت و بسوى تست بازگشت همه در اعمال آشكارا و نهان اى پروردگار ما بيامرز ما را همه و رحمت كن بر همه و حكم كن ميان ما و قوم ما به حق و راستى و تو بهترين حكم كنندگانى . خداوندا همگى شكايت مىكنيم بىچاره گى خود را به آن كه پيغمبر ما غايبست از ما كه به سبب ملازمت او و به بركت خدمت او ممكن بود كه از شر نفس و شيطان خلاصى يابيم و در دعاهاى ديگر به جاى نبيّنا اما مناسب و اين اظهر است و ظاهرا از روى تقيه چنين فرموده‌اند تا شيعيان بدانند كه چه گويند يا آن كه چون در زمان آن حضرت صلوات الله عليه كه دعا را گفتند امام حاضر بود و شكايت از غيبت نبى بود و بس امروز كه بهر دو مبتلاييم انسب آنست كه هر