الَّا كتب الله له خمسا و عشرين درجة )
و در صحيح از عبد الله منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه هر بنده كه در وقت نماز كند و فارغ شود پس به مساجد سنيّان رود و با ايشان اعاده نماز كند بعنوان تقيه و با وضو باشد تا ثواب نماز داشته باشد و اگر نه ثواب تقيه دارد و ثواب نماز ندارد البته حق سبحانه و تعالى مىنويسد در نامه عمل او بيست و پنج درجه نماز منفرد كه بيست و پنج نماز باشد چنان كه اين ثواب را كرامت مىكند بر نماز كردن با شيعه عادل .
( وقال له ايضا انّ على بابى مسجدا يكون فيه قوم مخالفون معاندون و هم يمسّون [ يمسون خ ] فى الصّلاة فانا اصلَّى العصر ثمّ اخرج فاصلَّى معهم فقال اما ترضى ان يحسب لك بأربع و عشرين صلاة )
و در صحيح از عبد الله منقول است نيز كه گفت عرض نمودم به آن حضرت صلوات الله عليه كه در در خانه من مسجدى است كه در آنجا جمع مىشوند جمعى از سنيان معاند شيعه يا معاند اهل بيت و ايشان نماز را دير مىكنند چنان كه مذهب ابو حنيفه است من نماز عصر را در اول وقت به جا مىآورم و بعد از آن از خانه بيرون مىروم و با ايشان مرتبه ديگر از روى تقيه نماز مىكنم حضرت فرمودند كه آيا خشنود نيستى به آن كه محسوب شود از جهت ثواب نماز جماعت كه آن بيست و چهار نماز است و با اصل بيست و پنج نماز باشد و قريب به اين گذشت در اول باب .
( وقال الصّادق صلوات الله عليه اذا صلَّيت معهم غفر لك بعدد من خالفك )
و از آن حضرت صلوات الله عليه منقول است كه هر گاه با سنيّان نماز كنى بعنوان تقيه حق سبحانه و تعالى بيامرزد از گناهان تو بعدد سنيّان يا بعدد غير شيعه اثنى عشرى از جميع فرق اسلام و كفر و جميع اين ثوابها از
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 482
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٤٨٢