يا از جهة انتظار مامومين تا ايشان جمع شوند به قرينه اندك تأخير چون امام ايشان است و سنّت است كه انتظار مامومين اندكى بكشند و مجملا ترجيح وقت كنم يا جماعت ؟ حضرت فرمودند كه تاخير مىكند و با اهل مسجد به امامت ايشان نماز مىكند هر گاه امام ايشان باشد لازمست رعايت ايشان كردن و ممكن است كه اهل مسجدش مخالفان باشند و نماز با ايشان را از روى تقيه كند پس رعايت آنها بايد كرد .
( « و ساله رجل فقال له انّ لي مسجدا على باب دارى فايّهما افضل اصلَّى فى منزلى فاطيل الصّلاة او اصلَّى بهم و اخفّف فكتب صلوات الله عليه صلّ بهم و احسن الصّلاة و لا تثقّل » )
و ظاهرا تتمه حديث جميل باشد و محتمل است كه مرسل صدوق باشد كه گفت از آن حضرت صلوات الله عليه شخصى سؤال كرد بعنوان فرستادن عريضه و عرض نمود كه مرا مسجدى هست در در خانهام كدام يك افضل است آن كه در منزل خود نماز كنم و نماز را طول دهم يا آن كه به مسجد روم و امامت كنم و نماز را سبك كنم چون در جماعت تخفيف مطلوبست پس حضرت در جواب عريضه او نوشتند كه امامت ايشان كن و نماز را سبك بكن و خوب بكن نه سبكى كه عامه مىكنند كه نه ركوع دارد و نه سجود و سنگين مكن كه سبب ملال مامومين شود چنان كه گذشت و خواهد آمد كه تخفيف مطلوبست مگر آن كه مامومين جمعى باشند كه تطويل را خواهند چنان كه منقول است در موثق كالصحيح از ابو حمزه و حسن كه گفتند داخل شديم بر حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه و جمعى نزد آن حضرت بودند پس حضرت نماز عصر را به امامت ايشان به جا آوردند و ما نماز كرده بوديم پس شمرديم آن حضرت در ركوع سى و چهار و يا سى و سه مرتبه گفتند سبحان ربي العظيم
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 407
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٤٠٧