و در حديث حسن كالصحيح از زراره منقولست كه عرض نمودم به خدمت حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه كه من در عقب كور نماز مىتوانم كرد حضرت فرمودند كه بلى هر گاه از ايشان افضل باشد و كسى باشد كه او را رو به قبله بدارد و يا از نجاسات اجتناب فرمايد .
و در صحيح از حلبى منقول است كه صادق عليه السّلام كه فرمودند كه باكى نيست كه اعمى امامت كند و اگر چه مامومان او را به قبله دارند .
و در حسن كالصحيح از حلبى منقولست از آن حضرت ( ص ) در اعمى كه امامت جمعى كرده باشد بر خلاف قبله حضرت فرمودند كه اعمى نماز را اعاده مىكند و مامومان اعاده نمىكنند زيرا كه ايشان اجتهاد خود را كردهاند يعنى اعمى تقصير كرده است .
( « و قال الصّادق صلوات الله عليه ثلاثة لا يصلَّى خلفهم المجهول و الغالي و ان كان يقول بقولك و المجاهر بالفسق و ان كان مقتصدا » )
و بسند صحيح منقول است از خلف از مردى از آن حضرت صلوات الله عليه كه فرمودند كه سه كسند در عقب ايشان نماز نمىتوان كردن كسى كه مجهول الحال باشد در تشيّع و تسنّن يا در عدالت و فسق چنان كه اكثر اصحاب گفتهاند و كسى كه غلو كند در نبى و ائمه صلوات الله عليهم كه نبى را يا ائمه خدا داند يا ائمه را رسول داند يا مثل نبى داند و نبى را افضل از ايشان نداند مجملا زياده از رتبه ايشان اعتقاد به ايشان ، يا بيكى از ايشان داشته باشد هر چند بر حسب ظاهر اظهار تشيّع كند و امامى مذهب باشد و كسى كه فسق او ظاهر باشد و اگر چه اثنى عشرى باشد و اگر در واقع فاسق باشد و بحسب ظاهر عادل باشد نماز صحيح است از مامومين و در نماز او دغدغه مىشود و ظاهرا نماز او صحيح باشد .
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 396
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٣٩٦