كه آدمى در خانه خود نماز كند چنان كه حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و آله فرمودند كه هر گاه زمين سخت از باران تر شود پس نمازها را در خانهاى خود بكنيد و غرض از زمين سخت گفتن آن است كه آن به اندك بارانىتر مىشود بخلاف زمين سست كه فرو مىبرد ، و ممكن است كه مراد از نعال كفشها باشد جمع نعل و مراد اين باشد كه بسيار است كه زمينها نجس است و سبب تلويث مسجد مىشود و اگر نجس نباشد به اعتبار آن كه وقت آمدن باران باشد گلها را داخل مسجد كردن منافى تعظيم مسجد است و خواهد آمد در باب نماز جمعه كه با وجوب آن در وقت آمدن باران ترك مىتوان كرد ، و احاديث در طرق عامه بسيار است و ظاهر اين حديث نيز از طرق ايشان باشد و به سبب تواتر صدوق ذكر كرده باشد و على أيّ حال قياس سرما به باران خوب نيست مگر آن كه مجموع در حديثى وارد باشد از ائمه هدى صلوات الله عليهم و ليكن بسيار بعيد است .
( « و قال ابى رضى الله عنه فى رسالته إليّ اعلم يا بنيّ انّ اولى النّاس بالتّقدّم فى جماعة اقراهم للقرآن فان كانوا فى القراءة سواء فافقههم فان كانوا فى الفقه سواء فاقدمهم هجرة فان كانوا فى الهجرة سواء فاسنّهم فان كانوا فى السّنّ سواء فاصبحهم وجها و صاحب المسجد اولى بمسجده و ليكن من يلى الامام منكم اولو الاحلام و التّقى فان نسى الامام او تعايا فقوّموه و افضل الصّفوف أوّلها و افضل أوّلها ما دنا إلى الامام » )
و پدرم على بن بابويه كه خدا از او راضى باد در رساله كه به من نوشته بود ذكر كرده بود و عبارت فقه رضويست از انّ أولى النّاس تا به آخر كه بدان اى فرزند كه اولى مردمان به مقدم شدن و امامت كردن در نماز جماعت كسى است كه قران را بهتر داند و جودت و قرائت او بهتر باشد ، پس اگر