دو حديث دلالت مىكند بر آن كه جامه بر پدر و برادر دريدن سنت است و در حديث قوى از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه منقولست كه سزاوار نيست فرياد كردن و جامه دريدن بر ميت .
و بسند كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه منقولست كه از آن حضرت پرسيدند از شخصى كه جامه خود را بر پدرش يا بر مادرش يا بر برادرش يا بر خويش او به درد پس حضرت فرمودند كه باكى نيست در جامه دريدن به درستى كه حضرت موسى جامه دريد بر برادرش حضرت هارون عليهما السلام و جامه ندرد پدر بر فرزندش و نه شوهر بر زنش و زن جامه مىدرد بر شوهرش و اگر شوهر جامه بر زن به درد يا پدر بر فرزند پس كفاره مىبايد بدهند مثل كفاره قسم و نماز ايشان خوب نيست تا كفاره بدهند و توبه كنند از آن چه كردهاند و اگر زنى روى خود را بخراشد يا موى خود را بچيند يا بكند پس در بريدن مو بنده آزاد كند يا دو ماه پى در پى روزه بگيرد يا شصت مسكين را طعام دهد و اگر رو را بخراشد يا مو را بكند كفاره قسم مىدهد اگر در خراشيدن خون در آيد و اگر دست بر روى خود زده باشد مىبايد كه توبه كند و كفاره واجب نيست و بتحقيق كه زنان اولاد حضرت فاطمه صلوات الله عليها جامها دريدند و سيليها بر روهاى خود زدند از جهت حضرت امام حسين صلوات الله عليه و بر چنين كسان جامه مىتوان دريد و دست بر رو مىتوان زد و ديگر اخبار جزع خواهد آمد بنا بر اين علما حرام مىدانند اين افعال را مگر بر پدر و برادر و كفاراتى كه وارد شده است جمعى واجب مىدانند و جمعى سنت و احتياط را ترك نمىبايد كرد به آن كه چنين كارها نكنند و اگر بكنند كفاره بدهند .
( و وضع رسول الله صلَّى الله عليه و آله رداءه فى جنازة سعد بن معاذ رحمه الله فسئل عن ذلك فقال انّي رأيت الملائكة قد وضعت