« اى نسيم زندگى ، تو براى روزگار من « وقتى دستخوش ركود شود « همانند نسيمى .
« طعم بخشش ترا چشيدهام « كه همانند آن يافت نمىشود .
« مرا به شاهدان كمان بردار « كه از روى اطلاع داورى نمىكنند « وا مگذار .
« آنكه از وى بدگمانى ، « از آنچه گمان برده اى « بر كنار است .
« اكنون اگر بر وى ، روان مىشوم « و اگر بمانى من نيز مىمانم .
« نشانى از رضايت به من بنماى « كه روزگار من ، كه ترا مباد .
« تيره است .
« نظم اين ستايش ، اگر انصاف كنند « از مرواريد منظم برتر است .
« كه دنباله معانى را دربارهء تو همى كشد .
« و ستايش ، پيشاهنگ بخشش است . » در اين سال ابو بكر محمد بن ابراهيم نيشابورى در مكه بمرد ، به روز يك شنبه سلخ شعبان .
در اين سال سالار حج ، عمر بن حسن عباسى بود .
صلة تاريخ الطبري ( دنباله تاريخ طبرى ) ( فارسي ) — صفحة 6942
مساهمون: ابوالقاسم پاينده
ص٦٩٤٢