داد تا سى هزار كس شدند .
ابو جعفر گويد : به گفتهء اينان جنگى كه سبب هزيمت ازارقه شد و از بصره و اهواز سوى اصفهان و كرمان رفتند
به سال شصت و ششم بود .
گويند : وقتى خوارج از اهواز مىرفتند سه هزار كس بودند زيرا در جنگى كه ميان آنها و مهلب در سلى و سلبرى رخ داد هفت هزار كس از آنها كشته شد .
ابو جعفر گويد : در اين سال مروان بن حكم پيش از آنكه بميرد پسر خويش محمد را سوى جزيره فرستاد و اين پيش از رفتن وى به جانب مصر بود .
در همين سال عبد الله بن زبير ، عبد الله بن يزيد را از كوفه عزل كرد و عبد الله ابن مطيع را ولايتدار آنجا كرد . برادر خويش عبيدة بن زبير را نيز از مدينه برداشت و برادرش مصعب را ولايتدار آنجا كرد .
سبب عزل عبيده چنان كه واقدى گويد آن بود كه با مردم سخن كرد و گفت :
« دانستهايد كه به خاطر شترى كه بهاى آن پانصد درم بود چه بر سر يك قوم آمد ؟ » و او را ارزياب شتر ناميدند . و چون اين خبر به ابن زبير رسيد گفت : « تكلف همين است . » در همين سال عبد الله بن زبير بيت الله الحرام را بساخت و حجر را جزو آن كرد .
زياد بن جيل مىگفت : « روزى كه ابن زبير بر مكه تسلط يافت آنجا بود و شنيده بود كه مىگفت : « مادرم اسماء دختر ابو بكر به من گفت كه پيمبر خدا به عايشه گفته بود : « اگر نبود كه از ايام كفر قومت چندان نگذشته ، كعبه را بر پايهء ابراهيم مىنهادم و حجر را به كعبه مىافزودم . » پس ابن زبير بگفت تا حفارى كردند و سنگها يافتند به اندازهء شتر و يكى را تكان دادند كه برقى زد و گفت : « به همين حال بگذاريد . » آنگاه ابن زبير كعبه را بساخت و براى آن دو در نهاد كه از يكى درون شوند و از ديگرى برون شوند .
پايان جلد هفتم
تاريخ الطبرى ( فارسي ) — صفحة 3264
مساهمون: محمد بن جرير الطبري
ص٣٢٦٤