فإن لم يكن لأخيه فلاخته فللأقرب و الأقرب » . « 1 »
عن الباقر عليه السّلام : « إنّ المؤمن ليذنب الذّنب فيذكره بعد عشرين سنة فيستغفر منه فيغفر له ، و إنّما ذكره فيغفر له . و إنّ الكافر ليذنب [ الذّنب ] فينساه من ساعته » . « 2 »
و سأل رجل أبا جعفر عليه السّلام فقال : إنّي كثير المال و ليس يولد لي ولد ، فهل لي من حيلة ؟ فقال : استغفر ربّك سنة في آخر اللّيل مائة مرّة به فإن ضيّعت ذلك فاقضه بالنّهار ، فإنّ اللّه يقول :
« اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ [ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً * يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً * وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ » ]
« 3 » - الآية » « 4 » .
هامش
( 1 ) - البحار : 83 / 78 / 2 . از امام صادق عليه السّلام نقل است كه فرمود : « هركه پس از پايان نماز عصر هفتاد بار كلمهء آمرزش خواهى « أستغفر اللّه » را بر زبان جارى سازد خداوند هفتصد گناه آن روزش را مورد غفران خويش قرار دهد ، اگر او مرتكب گناهى نشود گناهان پدر يا مادر يا برادر يا خواهرش را - به ترتيب قرب و خويشى كه داشته باشند - مىآمرزد » .
( 2 ) - در كافى ( 2 / 438 / 6 ) مسندا از علىّ بن عقبه از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود : « إنّ المؤمن ليذنب الذّنب فيذكر بعد عشرين سنة فيستغفر اللّه منه فيغفر له و إنّما يذكّره ليغفر له ، و إنّ الكافر ليذنب الذّنب فينساه من ساعته » : ( همانا مؤمن گناهى را انجام مىدهد ( و آن را فراموش مىكند ) پس بعد از بيست سال ( كه بگذرد ) آن را به ياد مىآورد و از خداوند نسبت به آن گناه طلب آمرزش مىنمايد ، پس خدا او را مىآمرزد ، و همانا خداوند گناه را به ياد او آورده تا ( توبه نمايد و ) او را بيامرزد ، و همانا كافر گناهى را بجا مىآورد پس همان ساعت آن گناه را فراموش مىكند ) .
( 3 ) - نوح عليه السّلام : 10 - 12 .
( 4 ) - البحار : 84 / 221 / 30 . نقل است كه فردى به امام باقر عليه السّلام عرض كرد : من -